𝒩𝒶𝓉𝓊𝓇ℯ☽✍︎

Bir bulutun üzerine uzanmışım ; masmavi semada savruluyorum gezinti halindeyim; gözlerim kapalı sadece hava boşluğunu ve sessizliği hissediyorum.. ruhum özgür bedenimde değil , uçuyorum.. hayatımda hiç yaşamadığım, hissetmediğim bir ferahlama...

Bir bulutun üzerine uzanmışım ; masmavi semada savruluyorum gezinti halindeyim; gözlerim kapalı sadece hava boşluğunu ve sessizliği hissediyorum.. ruhum özgür bedenimde değil , uçuyorum.. hayatımda hiç yaşamadığım, hissetmediğim bir ferahlama hissi.. Beni burdan almayın , n’olur .. Bırakın uçayım artık , bırakın da göğsümdeki o kilitli kafesteki kuş artık nefes alıp özgür kalsın .. Sonsuza , sonsuza kadar … 🕊️

Koluma batırılan iğnenin verdiği uyuşukluk hissinin aslında her gün beynimde tekrar eden aynı şey olduğunu bugün fark ettim. Hoşuma gidiyor uyuşukluk, dağılmak. Gizlenen bir acı var orda, müthiş bir haz. Bazen sanki ruhumdan çıkıp karşıma...

Koluma batırılan iğnenin verdiği uyuşukluk hissinin aslında her gün beynimde tekrar eden aynı şey olduğunu bugün fark ettim. Hoşuma gidiyor uyuşukluk, dağılmak. Gizlenen bir acı var orda, müthiş bir haz. Bazen sanki ruhumdan çıkıp karşıma oturuyor. O kadar ben ki, balkonda sessizce sigara içiyoruz. Duman dağılırken anlıyorum.. yerinden kalkan o değil, ben oluyorum.

Birisi boğuluyorsa, o an ona yüzmeyi öğretmenin zamanı değildir..

Uçuyorummmmm 🕊️🕊️

Kendime kapandım. Sıcak yatağım, Cem Adrian, sıfır duygu.

BİRAZ SİLİNİYORUM- gece notu 5 Dalgalanmalar bugün daha keskin.. Bir an depresif bir çukurda gibiyim, bir an sonra sanki içimde görünmez bir kıvılcım parlıyor. Hem bir şeyler yapmak istiyorum, hem de hiçbir şey yapmayıp uzanıp boş tavana...

BİRAZ SİLİNİYORUM- gece notu 5 Dalgalanmalar bugün daha keskin.. Bir an depresif bir çukurda gibiyim, bir an sonra sanki içimde görünmez bir kıvılcım parlıyor. Hem bir şeyler yapmak istiyorum, hem de hiçbir şey yapmayıp uzanıp boş tavana bakmak. Sanki ruhum iki ayrı bedenin içinde sıkışmış; biri çığlık atıyor, diğeri kıpırdamaya bile üşeniyor. Bu gelgitlerin ortasında, kendimi kendi gölgeme yaslamış gibi hissediyorum. Ne tamamen karanlıktayım, ne de ışığa çıkacak halim var. Sadece bekliyorum.. Belki bir sonraki dalga beni biraz olsun taşısın diye. Ve biliyorum: Yarın ya tamamen silineceğim.. ya da tamamen yükseleceğim.

Derin ve huzursuz bir uykudan uyandırıldım. Geceyi seviyorum… fakat bu haldeyken çekilmez oluyor. Sanki yatağın altından biri sürekli nefesimi sayıyor gibi. Daha da gerildim. Müzik dinlemek istemiyorum, kitap okumak istemiyorum; kafamda ne...

Derin ve huzursuz bir uykudan uyandırıldım. Geceyi seviyorum… fakat bu haldeyken çekilmez oluyor. Sanki yatağın altından biri sürekli nefesimi sayıyor gibi. Daha da gerildim. Müzik dinlemek istemiyorum, kitap okumak istemiyorum; kafamda ne varsa hepsini yazıya döküyorum… ama kelimeler de bana oyun oynuyor. Biraz önce “sus” yazacaktım, parmaklarım “kus” yazdı. Telefon bile benimle dalga geçiyor gibi. Düşüncelerim ışığı açmadan önceki o loş an gibi: hem gerçek, hem kabus, hem saçma. Bugün içimde hafif bir çürüme kokusu var, ama garip şekilde alıştım artık— kendi kendimi izlerken eğlenen biri gibiyim. Geceyle kavga etmiyorum, o zaten benden güçlü. Ben sadece olanı olduğu gibi yazıyorum: çöken, genişleyen, anlamsızlaşan bir zihin. Biraz karanlık, biraz komik, tam bir absürt tiyatro sahnesi.

BİRAZ SİLİNİYORUM Bu süreci bile hakkını vererek yaşayamıyorum. Çökmek istiyorum ama çökmeme bile izin vermeyen sorumluluklarım var. Sanki hayat beni bir köşeye sıkıştırmış, nefes alacak kadar yer bırakmış ama kaçacak yer bırakmamış...

BİRAZ SİLİNİYORUM Bu süreci bile hakkını vererek yaşayamıyorum. Çökmek istiyorum ama çökmeme bile izin vermeyen sorumluluklarım var. Sanki hayat beni bir köşeye sıkıştırmış, nefes alacak kadar yer bırakmış ama kaçacak yer bırakmamış gibi. Ruhum dar geliyor bedenime, içimde bir baskı var, görünmeyen bir el sürekli göğsüme bastırıyor. Gözyaşlarım da kendi kafasına göre akıyor artık; sebebi yok, açıklaması yok, sanki içimde boğulan bir ses, dışarıdan su olup çıkıyor. En kötüsü de şu Kendime bile yetişemiyorum. Hissettiklerimi yaşamaya vaktim yok, yaşamadan geçtiğim duyguların gölgesi üzerime düşüyor sadece. Ve gece.. gece her şeyi büyütüyor. Karanlık, düşüncelerimi daha da sıkıyor; sanki içimdeki dar oda daha da daralıyor. Kaçmak istiyorum ama nereye? Ben kendimden kaçamıyorum.