Siyah Frezya

Seninle bir yağmur başlıyor iplik iplik, Bir güzellik doğuyor yüreğime şiirden. Martılar konuyor omuzlarıma, Gözlerin İstanbul oluyor birden. Akşamlardan, gecelerden, senden uzağım Şiirlerim rüzgardır uzak dağlardan esen Durgun sular gibi...

Seninle bir yağmur başlıyor iplik iplik, Bir güzellik doğuyor yüreğime şiirden. Martılar konuyor omuzlarıma, Gözlerin İstanbul oluyor birden. Akşamlardan, gecelerden, senden uzağım Şiirlerim rüzgardır uzak dağlardan esen Durgun sular gibi azalacağım Bir gün, birdenbire çıkıp gelmesen. Şarkılarla geleceksin, duygulu, ince Yalnız gözlerime bak diyeceksin. Ellerim usulca ellerine değince Kaybolup gideceksin Bir elim seni çizecek bütün pencerelere Bir elim seni silecek. Kalbim: Ebemkuşağı; günde bin kere Senin için yeni baştan can kesilecek. Ne güzel seni bulmak bütün yüzlerde Sonra seni kaybetmek hemen her yerde Ne güzel bineceğim vapurları kaçırmak Yapayalnız kalmak iskelelerde. Seninle bir yağmur başlıyor iplik iplik, Bir güzellik doğuyor yüreğime şiirden. Martılar konuyor omuzlarıma, Gözlerin İstanbul oluyor birden. -Yavuz Bülent Bâkiler

Öyle garip şu dünya, kaçıyorum senden, dörtnala kaçıyorum, tramvaylar geçiyor yanımda, martılar uçuyor üstümden, bir de bakıyorum, karşımda yine sen. Unuttum diyorum, olmuyor. Bir kahvede oturuyorum, çay söylüyorum, garson...

Öyle garip şu dünya, kaçıyorum senden, dörtnala kaçıyorum, tramvaylar geçiyor yanımda, martılar uçuyor üstümden, bir de bakıyorum, karşımda yine sen. Unuttum diyorum, olmuyor. Bir kahvede oturuyorum, çay söylüyorum, garson getiriyor, buharı yükseliyor bardaktan, içinde senin yüzün. Denize bakıyorum, dalga geliyor, dalga gidiyor, bir bakıyorum dalganın köpüğünde sen gülümsüyorsun. Kaçıyorum işte, ne fayda. Bu dünya küçük, Ankara daha küçük, sensiz kalmak imkânsız. Bir sokak arasında, bir simitçinin yanında, bir akşamüstü, yine karşılaşıyoruz. Selam veriyorum, sen selam vermiyorsun, olsun, yine de güzel. Yeni şiirim

Sözüm olsun kendime, Yüreğimin en kuytu köşesinde, sessiz bir dua gibi, Bu yıl takvimde bir rakam değil, Kalbimde bir bahar açacak. Eski yaralarımın üstüne nazlı bir çiçek gibi dokunacağım, Acılarımı sevgiyle saracağım, Çünkü artık...

Sözüm olsun kendime, Yüreğimin en kuytu köşesinde, sessiz bir dua gibi, Bu yıl takvimde bir rakam değil, Kalbimde bir bahar açacak. Eski yaralarımın üstüne nazlı bir çiçek gibi dokunacağım, Acılarımı sevgiyle saracağım, Çünkü artık biliyorum: En derin iyileşme, kendinden başlar. Kendimi seveceğim, Öyle bir sevgi ki bu, Güneşin toprağa verdiği gibi sıcak, Denizin aya çekildiği gibi derin, Rüzgârın yaprağı okşadığı gibi yumuşak. Kendi gözlerime bakacağım uzun uzun, Orada gördüğüm kız çocuğuna, Genç kadına, yorgun ruha, “Hep buradayım, seni asla bırakmayacağım,” diyeceğim. Kendi sesimle ninni söyleyeceğim gecelere, Kendi ellerimle saçlarımı tarayacağım. Nelerden vazgeçtiğimi unutmayacağım, Her gözyaşı bir tohum gibi düştü toprağa, Her veda bir dal kırıldı içimde. Ama o tohumlar filizlenecek artık, O kırık dallar daha güçlü uzayacak göğe. Hak etmeyene verilen sevgiyi, Boşa harcanan umutları, Birer fener gibi taşıyacağım yolumda, Ki bir daha aynı karanlığa sapmayayım. Bu sefer gözyaşlarım boş yere akmayacak. Her damla kıymetli artık, İçimdeki kutsal nehre katılacak. O nehir taşacak belki bir gün, Ama bu kez bereket olacak, Kurak yüreklere değil, Kendi çiçek açan bahçeme yağmur olacak. Çok severim o sözü, Yüreğimde ince bir sızı, tatlı bir özgürlük gibi: “Ben artık kimsenin hiç kimsesi olmayacağım.” Bu söz yalnızlık değil, Bu söz özgürlük. Kendi hiç kimsem olacağım, Kendi en güzel limanım, Kendi en sıcak evim. Yalnız gecelerde bile, İçimde bir ışık yanacak, Çünkü o ışık benim. Bu yemin, Gökyüzüne yazılmış bir mektup gibi, Her yıldız bir harfi olacak. Her sabah yeniden okuyacağım onu, Her akşam yeniden mühürleyeceğim. Değişeceğim, evet, Ama en çok, Kendime döneceğim. Söz verdim kendime, Bu sözü tutacağım. Çünkü artık anladım ki, Dünyada en güzel aşk, İnsanın kendine duyduğu aşktır. Ve ben, O aşkı hak ediyorum. Sonsuza dek hak edeceğim.

İnsan, insanı böyle sever mi...

İnsan, insanı böyle sever mi...

Bir gün beni fark ettiğinde, beni fark etmenin artık benim için fark etmeyeceğini fark edeceksin. Tehlikeli Oyunlar, Oğuz Atay

Bir gün beni fark ettiğinde, beni fark etmenin artık benim için fark etmeyeceğini fark edeceksin. Tehlikeli Oyunlar, Oğuz Atay

Bütün ayraçları kaldırdın ama unuttuğun Bir şey vardı yine de, çiçekleri sulamadın Gökyüzü sarardı o zaman bulutlar kirlendi Birden ayrımsadık ki ayrılık orda başlıyor Tam da susuşların birbirine eklendiği yerde

Bütün ayraçları kaldırdın ama unuttuğun Bir şey vardı yine de, çiçekleri sulamadın Gökyüzü sarardı o zaman bulutlar kirlendi Birden ayrımsadık ki ayrılık orda başlıyor Tam da susuşların birbirine eklendiği yerde

Vazgeçtim senden, bu sefer kendimden geçmeden, gönlümü yakmadan senden geçtim. Biliyorum, bir kere daha düşsem o derin uçuruma, bulamam kalbimi aynı ıssız limanda, kırık dökük, yağmurda ıslanmış bir gemi gibi. Geçmiş aşklarım gibi gözyaşı...

Vazgeçtim senden, bu sefer kendimden geçmeden, gönlümü yakmadan senden geçtim. Biliyorum, bir kere daha düşsem o derin uçuruma, bulamam kalbimi aynı ıssız limanda, kırık dökük, yağmurda ıslanmış bir gemi gibi. Geçmiş aşklarım gibi gözyaşı dökmüyorum artık, ama içimde bir deniz hâlâ fırtınalı, dalga dalga acıyla dolup taşıyor. Rüzgâr esse o limanda, adınla ürperse yapraklar, ben yine de demir alıyorum gözlerim yaşlı, yüreğim kanayarak. Bir daha dönmem, ne senin hayalinle yanar gecelerim, ne de kendimi kaybederim o eski, acımasız fırtınada. Vazgeçtim senden, ama bu kez kendimi bulurken hâlâ seni özlüyorum, sessizce, derin bir yarayla.

Bazen kalp, aklın asla kabul etmeyeceği şeyleri ister... -Dostoyevski-

Bazen kalp, aklın asla kabul etmeyeceği şeyleri ister... -Dostoyevski-

Ama Allah var çok özledim...

Ama Allah var çok özledim...

Bir zamanlar beklediğim o gün nihayet geldi, Artık yollarım sana değil, özgürlüğe açıldı sevgilim. Kışlar dindi, yazlar soldu, ömürden yaprak yaprak eksildi, Ama inan, içimde bir bahar yeşerdi, gönlüm dirildi. Belki şaşarsın, belki inanmazsın bu...

Bir zamanlar beklediğim o gün nihayet geldi, Artık yollarım sana değil, özgürlüğe açıldı sevgilim. Kışlar dindi, yazlar soldu, ömürden yaprak yaprak eksildi, Ama inan, içimde bir bahar yeşerdi, gönlüm dirildi. Belki şaşarsın, belki inanmazsın bu sözlere, Sana olan sevgim çoktan küle döndü, rüzgârda savruldu. Sen yokken her an, her saniye hayat daha güzel oldu, Güneş içime doğdu, çiçekler açtı, ruhum uyanıp coştu. Geç fark ettim, eyvah ki ne geç, Sen adeta benim ruhumun en derin zehriymişsin. Damarlarıma sızan o acı tat, yavaş yavaş öldürmüş beni, Ama şimdi kurtuldum, zehir aktı gitti, bedenim temizlendi. Artık gökyüzü daha mavi, denizler daha engin, Kalbim özgür, zincirlerinden kurtulmuş bir kuş gibi. Sen bir hatıra oldun, solgun bir gölge gibi, Ben ise yeniden doğdum, aşkın değil, hayatın esiri değilim artık. Sevgilim deme bana, o kelime çoktan yabancılaştı, Yüreğimde senin yerin yok, orası baharlarla doldu taştı. Ömür kısaymış meğer, boşa harcamışım yılları, Şimdi her nefesim özgürlük, her gülüşüm zafer gibi. Git yoluna, ben de kendi yoluma, Zehirden arınmış bir ruhla, sonsuz bir yazın ortasında...

Sen benim kaç defa uykumu böldün? Kaç gece uykusuz bıraktın beni? Kaç şafak karşıladım seninle, sensiz? Hesap ver. Hesap ver, ayrılığın hesabını bileyim. Çareyi kadehlerde arasam, Alıp başımı dağlara çıksam, Bir daha hiç görmesem...

Sen benim kaç defa uykumu böldün? Kaç gece uykusuz bıraktın beni? Kaç şafak karşıladım seninle, sensiz? Hesap ver. Hesap ver, ayrılığın hesabını bileyim. Çareyi kadehlerde arasam, Alıp başımı dağlara çıksam, Bir daha hiç görmesem seni, Gözlerine bir daha hiç bakmasam, Unutmaya yetecek mi? Hesap ver. Hesap ver, Nerede biter, nerede başlar yalnızlık? Hesap ver, Neden sana kavuşmanın bir adı da ayrılık? Hesap ver...

Adın dilimde kilitli bir şarkı, söylersem bütün sokaklar uyanır, susarsam yalnızca ben duyuyorum ve bu yeterince gürültülü.

Adın dilimde kilitli bir şarkı, söylersem bütün sokaklar uyanır, susarsam yalnızca ben duyuyorum ve bu yeterince gürültülü.

Gözlerin yeşil, ama yeşil kelimesi sana hakaret gibi kalır; sanki iki kere doğmuş orman, içinde vahşi bir ateş yanıyor, ben o ateşe doğru koşuyorum, çıplak ayak, korkusuz. Bir kere bakıyorsun, dizlerim çözülüyor, kalbim...

Gözlerin yeşil, ama yeşil kelimesi sana hakaret gibi kalır; sanki iki kere doğmuş orman, içinde vahşi bir ateş yanıyor, ben o ateşe doğru koşuyorum, çıplak ayak, korkusuz. Bir kere bakıyorsun, dizlerim çözülüyor, kalbim göğsümden fırlayıp senin avuçlarına düşüyor; tut, sıkı tut, çünkü artık sadece seninle atıyor. Dudakların… Tanrım, o dudakların günahımın ta kendisi. Öpsem bir kere, bütün ömrümü o tek saniyeye feda ederim. Öpmesen, yine de her nefeste seni yudumluyorum, aç, susuz, deli.

Gözlerimi dolu görmedin diye göğsüm ağrımaz mı sandın...

Gözlerimi dolu görmedin diye göğsüm ağrımaz mı sandın...

Seneler sürer her günüm Yalnız gitmekten yorgunum; Zannetme sana dargınım, Ben gene sana vurgunum. Sabahattin Ali

Seneler sürer her günüm Yalnız gitmekten yorgunum; Zannetme sana dargınım, Ben gene sana vurgunum. Sabahattin Ali