Siyah Frezya

Bazen bir cümle kuruyorum, yarısında duruyorum; çünkü geri kalanını sen tamamlıyorsun, ben susuyorum. Değdin mi bana? Değdin ya… Şimdi her nefeste senin kokun doluyor ciğerlerime. Çıkmıyor. Çıkmasın.

Ve ben, ömrümce taşıdığım o ağır geceyi senin bir nefesinde eritip yıldızlara üflüyorum. Sen varsın ya; ölmek bile bir bahar dalı gibi güzel kokuyor artık.

O bir tepe, ben bir ova. Koyulmuşuz aynı yola. O gök mavi, bense kara...

Kime ne kadar verdiğime dikkat etmediğim değerin hesabını kendime ödüyorum, geciken fatura gibi içimde birikiyor. Yer etmediğim kalplerde taşındım diye kendimi kandırıyorum, oysa onlar çoktan başka limanlara demir atmış, ben hâlâ...

Kime ne kadar verdiğime dikkat etmediğim değerin hesabını kendime ödüyorum, geciken fatura gibi içimde birikiyor. Yer etmediğim kalplerde taşındım diye kendimi kandırıyorum, oysa onlar çoktan başka limanlara demir atmış, ben hâlâ açıkta. Yoruyorum kendimi, bir gölgeye aşık olmuşum gibi her adımda aynı karanlığı kucaklıyorum. Verdiğim sevgiler dönmüyor, yankı bile yapmıyor, sessizlikte kendi sesimle kavga ediyorum. Bir avuç umutla dolduruyorum boşlukları, ama o boşluklar büyüyor, avuçlarım yetmiyor. Belki de en büyük ihanet kendime: sevmediğim birine seviliyorum sanıyorum. Şimdi yavaş yavaş topluyorum kendimi, kırık parçaları cebime koyuyorum. Yer etmediğim kalplerden çekiliyorum usulca, kapıyı örterken arkamda sadece kendi ayak seslerim kalıyor. Ve anlıyorum ki hak eden tek kalp, hâlâ çarpan bu yorgun göğsümdeki. Ona borcumu ödeyeceğim artık, fazlasıyla, gecikmeden, kendi adımla.

Kendini seçemiyorsun Bırakıp kaçamıyorsun Yazmadığın bir hikayede Uzun yada kısa vadede Az biraz keşfediyorsun Öteki olabilmeyi Yerine koyabilmeyi Geride durabilmeyi öğreniyorsun

Sever gibi, önemser gibi, ilgilenir gibi, umursar gibi, arkanızda gibi, var gibi, ama aslında insanlar hiç gibi..

Ben, kırılgan bir kışın içinde baharı taşıyan kızım; ne korkumdan vazgeçerim ne sevgimden.

Haykıracak nefesim kalmasa bile...

Ben kendi gökyüzümde tek başına dolunayım; ışığım başkasına değil, kendime vurur. Köklerim toprağın altında görünmez, ama fırtına esse kıpırdamam. Ben kendi kendimin en güçlü en derin en sessiz zaferiyim. Ve bu zafer kimse...

Ben kendi gökyüzümde tek başına dolunayım; ışığım başkasına değil, kendime vurur. Köklerim toprağın altında görünmez, ama fırtına esse kıpırdamam. Ben kendi kendimin en güçlü en derin en sessiz zaferiyim. Ve bu zafer kimse tarafından verilmedi, kimse tarafından alınamaz. Ben kendi ateşimde doğdum, kendi külümden yeniden ve her seferinde daha güzel doğacağım.

Toprağıma gömsünler yeşilini, Orada yeşersin ruhunun filizleri. Harap etme sende beni, Harcama kalbinde kalbimi. Yitik bırakma beni . Pes etmeye yüzüm yok sevgili . Kalbime edemem bu ihaneti...

An bu an, vakit bugün Sev hadi gönlüm, yarını meçhul ömrün Dönmüyor giden Olmasın aşksız gülün, çağla deli gönlüm Sayılı yılı ömrün, dönmüyor giden

Ben, o’na dokunmaya kıyamazken Kimler kimler teninde köz olur Kör olsun, görmesin bu gözlerim Gelse, beni sevse Benim olsa, yanımda uyansa, sarılsa Affederdim kesin...