Siyah Frezya

Kazanmayı isterdim, kaybetmeyi değil Ama olmadı yâr Kendini kayırıyor her insan önce, Bu yüzden aşka kıyar...

Kapı aralığından baktığımda görebildiğim en güzel şeydir; Yaşamak… Cahit Zarifoğlu

Seveceğim seni Denizin yeşilinden Göklerin mavisine dek.

Yok olmak isteğiyle kalbim attığı zaman, Bana "yaşa" der gibi gülen senin yüzündü. -Sabahattin Ali

-Hayatta onca bâdire atlatmana rağmen hep neşelisin. Bunu nasıl beceriyorsun? -Sadece bir kez affetmen yeterli. kin güdeceksen bunu her gün, gün boyunca, sürekli yapman gerekir. Devamlı kötü şeyleri hatırlaman gerekir. insanı yorar.

"Yıllar boyunca dokunduğum her şey yitip gitti. fakat senin hayat dolu oluşun beni korkutuyor. Ruhuna, karanlığımla gölge düşürmeye kıyamayacak kadar hayranım. Buna rağmen seni düşünmeden edemiyorum."

Nasibi olmayan için yormamalı insan kendini Kalbini hak etmeyen için ağrıtmamalı Harcamamalı en güzel vaktini, en derin nefesini Acı çektirmez gerçek sevgi, kırmaz kalbi, incitmez sesini Bilmiyorum okuyor musun sevgili Bu lisan hâlâ yaşıyor mu...

Nasibi olmayan için yormamalı insan kendini Kalbini hak etmeyen için ağrıtmamalı Harcamamalı en güzel vaktini, en derin nefesini Acı çektirmez gerçek sevgi, kırmaz kalbi, incitmez sesini Bilmiyorum okuyor musun sevgili Bu lisan hâlâ yaşıyor mu içinde, bir değeri var mı? Yüreğimin en kuytu köşesinde sakladığım o eski şarkı Sen sustuğunda bile çalıyor, durmuyor, yalvarıyor adeta Kabul ediyorum… Uzun kışlardan, uzun suskunluklardan sonra Sende buldum baharı, sende buldum yeşili Gözlerinle açtı içimdeki kurak toprak Bir bakışınla dirildi ölü dallarım, filiz filiz Umut, hayat dolu yeşilleri Saçlarınla dans ediyor rüzgâr Ellerinle yeniden yazılıyor kaderim Ve ben, ilk kez korkmuyorum yarından Sevgili, Eğer bir gün yolun bu satırlara düşerse Bil ki hâlâ aynı yerdeyim Kapım ardına kadar açık, kalbim avucunda Ve içimde, senin adınla yeşeren koca bir orman… Gel, Bir kez daha öğret bana aşkı Bir kez daha soldurma içimdeki bu baharı

Saatler, kendi akrep ve yelkovanını yuttu. Zaman artık iki kalp atışı arasında sıkışıp kalıyor. Ve kış, baharı erkenden içeri aldı; kapıyı kapatmadan, kilit vurmadan, sadece “nihayet” diye fısıldayarak. Ay hâlâ gökte, ama artık tek. Dolunay oldu. Ve...

Saatler, kendi akrep ve yelkovanını yuttu. Zaman artık iki kalp atışı arasında sıkışıp kalıyor. Ve kış, baharı erkenden içeri aldı; kapıyı kapatmadan, kilit vurmadan, sadece “nihayet” diye fısıldayarak. Ay hâlâ gökte, ama artık tek. Dolunay oldu. Ve kimse bilmese de o ışık sadece bir çift göz için yanıp sönüyor.

Eski sen, karanlık bir gölgeydi yalnızca, şimdi solgun bir hatıra, tozlu bir hikâye. Kapattım o defteri, kilit vurdum üstüne, son sayfasına bile dönüp bakmadım bir daha. Artık içimde bahar, gerçek bir bahar; rüzgârı ılık, çiçeği taze, güneşi içten...

Eski sen, karanlık bir gölgeydi yalnızca, şimdi solgun bir hatıra, tozlu bir hikâye. Kapattım o defteri, kilit vurdum üstüne, son sayfasına bile dönüp bakmadım bir daha. Artık içimde bahar, gerçek bir bahar; rüzgârı ılık, çiçeği taze, güneşi içten içe ısıtan bir bahar. Kelebekler uçuşuyor damarlarımda, renk renk, kanat çırpıyor özgürce. Kalbim nihayet kendi ritmini buldu, ne yavaş, ne hızlı; tam sevilecek hızda. Artık biri var kalbimde, gülüşüyle açıyor gonca gonca, bakışıyla yıkıyor eski acıları. Adı henüz dilimde değil belki, ama ruhum çoktan ezberledi adını. O biri her nefeste beni yeniden doğuruyor, her dokunuşta beni yeniden kuruyor. Eski sen sustu, yeni ben konuşuyor artık. Ve bu kez aşk öldürmüyor; yaşatıyor.

Çıkmaz sokakta ay bile kör, gölgen düşse üstüme, dikenli tel. Kader örer aramıza kırmızı iplik, kanla boyanmış, yırtılmaz bir yelken. Ama bir gün yağmur tersinden başlar, damla değil, içimden kopan çığ. Sokak lambası titrer, kırılır camı, kırık...

Çıkmaz sokakta ay bile kör, gölgen düşse üstüme, dikenli tel. Kader örer aramıza kırmızı iplik, kanla boyanmış, yırtılmaz bir yelken. Ama bir gün yağmur tersinden başlar, damla değil, içimden kopan çığ. Sokak lambası titrer, kırılır camı, kırık ışıkta belirir eski bir yara izi. Kapı aralanır, elin buz değil ateş, dokunduğun yer yeşerir ansızın. Yılların kiri akar avuçlarından, gözlerimde açar kırmızı bir menekşe. Kısmet değilse yıldızlar kanar, kısmetse sokak döner gül bahçesine. Bir bakışın yeter, içimdeki kış biter, kış ortasında açar, yalnızca senin için.

Nasibin değilse çıkmaz sokakta bile karşılaşamazsın...

Adın dilimde kilitli bir şarkı, söylersem bütün sokaklar uyanır, susarsam yalnızca ben duyuyorum ve bu yeterince gürültülü.

Bir gün saçların ağarsa, ellerin titrerse, gözlerin seçmezse beni, yine de gel, yine de başını göğsüme yasla. Kokundan tanırım seni, nabzından tanırım, göğsümdeki yerinden tanırım. Adını unuturum belki, ama seni asla unutmam.