Kendime gelemedim hâlâ dün geceden beridir Uçtum ardından, ama düşsem yeridir İçimde bir his var ki, tanıyamadım inan ki Sanırım yenidir, ah, ölsem yeridir

Sakarya, sâf çocuğu, mâsum Anadolunun, Divanesi ikimiz kaldık Allah yolunun! Yol onun, varlık onun, gerisi hep angarya; Yüzüstü çok süründün, ayağa kalk, Sakarya! .. -Necip Fazıl Kısakürek

“Bu fâni âlem için beklentiye giren kalbime de kırgınım.” • Cahit Zarifoğlu

İyi insan iz bırakır, Kötü insan acı. Yanlış insan ders verir, doğru insan huzur...

İçindeki huzuru bul , dışardaki karmaşayı kontrol edemezsin

"Sessizlik kelimelerin yokluğu değil, söylemeye cesaret edemediğimiz her şeyin dilidir." -Özgür Bacaksız

Gönül isterdi ki, gönlü istesin.. Vesselam.

Ve ben, ömrümce taşıdığım o ağır geceyi senin bir nefesinde eritip yıldızlara üflüyorum. Sen varsın ya; ölmek bile bir bahar dalı gibi güzel kokuyor artık.

O bir tepe, ben bir ova. Koyulmuşuz aynı yola. O gök mavi, bense kara...

Kime ne kadar verdiğime dikkat etmediğim değerin hesabını kendime ödüyorum, geciken fatura gibi içimde birikiyor. Yer etmediğim kalplerde taşındım diye kendimi kandırıyorum, oysa onlar çoktan başka limanlara demir atmış, ben hâlâ...

Kime ne kadar verdiğime dikkat etmediğim değerin hesabını kendime ödüyorum, geciken fatura gibi içimde birikiyor. Yer etmediğim kalplerde taşındım diye kendimi kandırıyorum, oysa onlar çoktan başka limanlara demir atmış, ben hâlâ açıkta. Yoruyorum kendimi, bir gölgeye aşık olmuşum gibi her adımda aynı karanlığı kucaklıyorum. Verdiğim sevgiler dönmüyor, yankı bile yapmıyor, sessizlikte kendi sesimle kavga ediyorum. Bir avuç umutla dolduruyorum boşlukları, ama o boşluklar büyüyor, avuçlarım yetmiyor. Belki de en büyük ihanet kendime: sevmediğim birine seviliyorum sanıyorum. Şimdi yavaş yavaş topluyorum kendimi, kırık parçaları cebime koyuyorum. Yer etmediğim kalplerden çekiliyorum usulca, kapıyı örterken arkamda sadece kendi ayak seslerim kalıyor. Ve anlıyorum ki hak eden tek kalp, hâlâ çarpan bu yorgun göğsümdeki. Ona borcumu ödeyeceğim artık, fazlasıyla, gecikmeden, kendi adımla.

En güzel günlerimiz henüz yaşamadıklarımızdır.. -Nâzım Hikmet-

Yalnızlığı hiç bu kadar derinden hissetmemiştim...

Yanılırız hep Ev ne bir çatının altıdır ne de başka biri. Ev, insanın kendisidir. Sen evsin ve kalbin nerede atıyorsa, orada, evindesindir > |Oyuncak Müzesi Emre Gül

Allah sana heycan bana da huzur versin

Kalpler ancak Allah'ı anmakla huzur bulur. -Rad: 13/28