Ağzından çıkan her bir kelime, Kadim kitaplardan bir parçaydı. Tanrı kelamı bu olsa gerek, Ve yüzü Tanrının sureti olmalıydı. Samson'un saçlarıydı dirayeti. Ölü bir ruha, Lazarus gibi can verebilirdi. Yusuf'u kuyudan çıkarıp, Habili...

Ağzından çıkan her bir kelime, Kadim kitaplardan bir parçaydı. Tanrı kelamı bu olsa gerek, Ve yüzü Tanrının sureti olmalıydı. Samson'un saçlarıydı dirayeti. Ölü bir ruha, Lazarus gibi can verebilirdi. Yusuf'u kuyudan çıkarıp, Habili kurtarabilirdi. Aşıkların nefesindeydi, Istırabının son bulma dilegiydi Mahzuninin, Daiminin erdiği sır. Neşetin hasreti, Leylasıydı. Bir dertti, Ki bin dermana değer. Suydu Kerbelada, Damlasına ulaşmak için vermeliydin başını. N.Y.

Bitmişliğin, tükenmişligğin içindeyim nereye gidecegimi, ne yapacağı mı bilmiyor sanki ruhumu teslim ediyorum bilmiyorum ne olduğunu uzun zamandır bu haldeyim ama en çok zoruma giden bu değil bu halimi görüpte beni bu azaptan kurtarmayan insanlara...

Bitmişliğin, tükenmişligğin içindeyim nereye gidecegimi, ne yapacağı mı bilmiyor sanki ruhumu teslim ediyorum bilmiyorum ne olduğunu uzun zamandır bu haldeyim ama en çok zoruma giden bu değil bu halimi görüpte beni bu azaptan kurtarmayan insanlara kırgınım, en sevdiklerim bile arkamdan bıçaklamışken ne yapacağı mı bilmiyor galiba benim bu hayatta tutuna bileceğim tek şey Rabbim sağ olsun bunu bana çok iyi öğrettiler teşekkür ederim herkese ama ben öldükten sonra arkamdan ağlayıpta seviyorduk, özledik, gitmeseydi gibi cümleler kurmayın siz beni sevmediniz çünkü...Daha anlatacak çok şey varda sayfalar yetmez

İnsan yıkıla yıkıla inşa eder kendini. İmar olmak için viran olmak gerekir.

"Uykular yıkılır rüyalar yarım kalır Gidenler, şiirle dahi dönmez biliriz''

Akıla gelen, başa gelir diyorlar ya, yalan! Öyle olsa, milyonlarca sen düşerdi başıma. ​Cemal Süreya

"Yoklama alıyorum, sessiz olun! Kaygı? Burda! Hüzün? Burda! Yalnızlık? Burda! Mutluluk?... Mutluluk?" ​Cemal Süreya

Bütün güzel şeyler gizemden sonra gelir ;)

Ahh şu benim muğlak hallerim .... (👁‍🗨)

Sessizlik çöker, kabuğuna çekilirsin. Sonra radyoda bir türkü çalar, ve eksikliğin bir kez daha üşütür seni. Çaresizliğin diline sığınırsın ; “Bizi anlayanlar olmasada anlatanlar varmış”

Acıyı , daima vefalı olan taraf çeker

𝙀𝙢𝙖𝙧𝙚𝙡𝙚𝙧 𝙘𝙖𝙣ı𝙢ı 𝙮𝙖𝙠ı𝙮𝙤𝙧