Bir radyo yayınında duymuştum. Şöyle diyordu:"Hep kendin ol ki sadece seni doğru insanlar sevsin." Çok etkilemişti bu söz beni.
Insanoğlu bir gün virgülü kaybetti: Söyledikleri birbirine karıştı. Noktayı kaybetti: Düşünceleri uzayıp gitti ,ayıramadı onları. Ünlem işaretini kaybetti bir günde: Sevincini,öfkesini,bütün duygularını kaybetti. Soru işaretini kaybetti başka bir gün: Soru sormayı unuttu. Her şeyi olduğu gibi kabul eder oldu. Iki noktayı kaybetti bir başka gün: Hiçbir açıklama yapamadı. Hayatının sonuna geldiğinde elinde sadece tırnak işareti kalmıştı: "Içinde de başkalarının düşünceleri vardı yalnızca."
Kalp denizdir, dil de kıyı. Denizde ne varsa kıyıya o vurur.
"Allah'ın rahmetinden ümidinizi kesmeyin."(Zümer,53)❣️
'Ya göründüğün gibi ol yada olduğun gibi görün" ❣️ (Hz. Mevlana)
Yine açılmış gök kapıları almaya mı gelmişler vermeye mi ? Bilinmez bir zamanın hesabı ... Kurulmuş mahkeme kesilmiş ceza.Bir bakmışsın kazandın, yada cezalısın. Yasaklısın. Sana bahşettiği nimetler yetmedi mi ? Şimdi ne istersin diye sorarlar;...
"Ölmek ya da ölmemek" Hakikaten bütün mesele bu mu...
Yine gamda gördüm zülfü siyahı Gülmedi sevdiğim bilmem nedendir Aklım aldı ahvalımı sormadı Sormadı sevdiğim bilmem nedendir Bu güzeldir bu işlerin sebebi Alnında gördüğüm nur-u habibim Yarama bir merhem çalmadı Çalmadı sevdiğim bilmem nedendir Bu güzeli aşıklardan sorarım Bugün dünya, ahireti ararım Aşkından kalmadı sabr-ı kararım Kalmadı sevdiğim bilmedim Emrahi der aklım başımdan gitti Sağlığımda beni divane etti Cenazen kılarım diye ahd etti Kılmadı sevdiğim bilmem nedendir
İnsan, insana dua eder, şiir yazar, çay demler, kalp kırmakta neyin nesi 😉
Cahit Zarifoğlu’nun dediği gibi; Bir duruşu olmalı insanın; Bir bakışı, Bir anlayışı, Bir aşkı, Bir davası olmalı..
Mutlu edeni mutlu et; HAKKI’dır.. Üzeni ise terk et; HAKKINDIR..
Sabahattin Ali çok güzel özetlemiş: Uğruna bir şeyler yaptığınız için pişman etmeyecek insanlar için çabalayın, sizin verdiğiniz bütün emekleri görmezden gelen insanlar için değil. Çünkü bir şeye boşa emek verdiğinin farkına varmak kadar...
"Manaya bakmayı bilmemişse göz, Güzel de bir, çirkin de.. Vicdan yoksunuysa eğer insan, Zalim de bir, âlim de."
“İnsan insandan vazgeçmez azizim.. İnsan insana yüklediği mânâdan vazgeçer.. "Farkın yokmuş kimseden.. ben farklı bakmışım bilmeden…!" der.. Ve gider... İnsan insandan gider..!”
Anlaşıldığın yer, iyileştiğin yerdir..