İnsan bazen en büyük yolculuğunu kilometrelerce uzağa giderek değil, kendi içine bakarak yapar. Çünkü dışarıda gördüğümüz dünyayı çoğu zaman içimizde taşıdığımız düşünceler şekillendirir. Bir gün insan durup kendine gerçekten dürüst bir soru...

İnsan bazen en büyük yolculuğunu kilometrelerce uzağa giderek değil, kendi içine bakarak yapar. Çünkü dışarıda gördüğümüz dünyayı çoğu zaman içimizde taşıdığımız düşünceler şekillendirir. Bir gün insan durup kendine gerçekten dürüst bir soru sorduğunda, yıllardır kaçtığı cevaplarla karşılaşabilir. O an anlar ki insanı değiştiren şey zamanın geçmesi değil, kendisiyle yüzleşme cesaretidir. Ve belki de gerçek olgunluk, başkalarını anlamadan önce kendi kalbini anlamaya çalışmakla başlar.

İnsan bazen hayatının en ağır yükünü omuzlarında değil, kalbinde taşır. Söylenmemiş sözler, yarım kalmış vedalar ve bir daha asla geri gelmeyecek anların sessiz hatırası… Zaman geçtikçe bazı acılar dinmez; sadece insan onlarla yaşamayı öğrenir....

İnsan bazen hayatının en ağır yükünü omuzlarında değil, kalbinde taşır. Söylenmemiş sözler, yarım kalmış vedalar ve bir daha asla geri gelmeyecek anların sessiz hatırası… Zaman geçtikçe bazı acılar dinmez; sadece insan onlarla yaşamayı öğrenir. Çünkü kalp, kırıldığı yerden hemen iyileşmez; önce susar, sonra alışır, en sonunda da o yarayı kendi hikâyesinin bir parçası yapar. Ve belki de insanı büyüten şey, yaşadığı mutluluklar değil; içinden sessizce geçip giden o görünmez fırtınalardır.

Sevda dediğin ateştir; yakmazsa aşk değildir. Eva

Sadakat unutulunca, muhabbet yetim kalır. Eva

Hatıralar bazen insanın kalbine kurulan küçük mezarlıklardır. Eva