Bukowski, "Okulu neden bıraktınız?" sorusuna: "Beynimi teorilerle doldurup beni aptal yerine koyan egoist profesörlere ve sevimsiz sınıf arkadaşlarıma tahammülüm kalmamıştı." demiş. Daha haklı bir gerekçe görmedim.
Ya Rab bu Cuma günü bize öyle bir huzur ver ki; kalbimizdeki bütün ağır yükler hafiflesin bilerek ya da bilmeyerek yaptığımız hataları affeyle sevdiklerimizi koru hasta olanlara şifa darda kalanlara kolaylık borçlu olanlara ferahlık nasip...
Bazı ayrılıklar da intihardır...
Yine başladı göğüskafesimdeki, Bu lanet sancı, Kimi hasret diyor adına, Özlem kimi. Kimiyse bu sancıya yabancı. Yokluğundan beri bilmem bu kaçıncı... Kaçıncı yokluğun bu, Bilmem, Kaçıncı??? N.Y.
Hani bizi ancak ölüm ayırırdı, Söylesene hangimiz öldük?!
Ey Sevgili ! Bir geceliğine değiş tokuş etseydik yüreğimizi, Taşıyabilir miydin acaba bendeki seni ? Şems-i Tebrizi
"Anlamıyorum. Oyun nerede bitiyor, hayat nerede başlıyor Hiç anlamıyorum." Oğuz Atay
Günün şarkısı.
İnsan sevince neden içinden bir "şair" olası geliyor. İçindeki bütün güzellikler yüze ve bütün güzel duygular dile vuruyor. Aşk böyle bir şey mi? Bilemedim ki şimdi... Kalbimm ne güzel şeysin sen öyle...❤️ İltifat'ta ayrı bir...
Merhaba yeni gün, bu gün günlerden cuma, en hayırlı ve en güzel gün benim için.😇 Gönüllere ferahlık veren bir gün. Günaydın cuma. Günaydın hayat ve tabi Günaydın kalbi güzelliklerle dolu insanlara.💙❤️