Eskiden sadece kışlar soğuktu. *Şimdi ise insanlar soğuk, yürekler soğuk.* > Cahit Zarifoğlu

Hiçbir yere ait değilim her yerden gitmek istiyorum

Kendime Mektuplar Nerede, nasıl düştün bu derde zorla hafızanı bakalım... İlk nerde başladı bu sancı anlat kimse yok bak bizbizeyiz. Senden başka kimse bilmiyor meraklanma sadece şüpheleniyorlar emin değiller. Hem bilselerde ne fark ederki...

Kendime Mektuplar Nerede, nasıl düştün bu derde zorla hafızanı bakalım... İlk nerde başladı bu sancı anlat kimse yok bak bizbizeyiz. Senden başka kimse bilmiyor meraklanma sadece şüpheleniyorlar emin değiller. Hem bilselerde ne fark ederki bundan sonra. Ruhunu kaybetmişsin ötesi var mı bu dünyada. Gelelim asıl mevzumuza. Normal şartlarda sen böyle bir insan değilsin. Böyle yanlışlara düşmezsin ne oldu anlat bakalım. Evet sevgili kendim haklısın yapmazdım aklımın ucuna gelmezdi bu tür düşünceler, galiba zorla soktular onu benim aklıma, kalbime. Nasıl diye soracaksın bir insanı bir insanın kalbine nasıl zorla sokarlar. Oldu işte. Adını bağıra bağıra kulağıma, yüzünü, vura vura kafama soktular. Görmediğim tarafını gösterip, duymadığım sesini duyurdular. Kim ki onlar dersen zamanı gelince anlatacağım onlar bile farkında değiller yaptıklarının. Şu an sana anlatmak istediğim ne hissettiğim. Sen çok kadınla birlikte oldun, deli gibi aşık oldun, sevdin sevildin bu halin ne diyeceksin. İlk kez böylebir şeyin sersemligini hissediyorum. Sanki bu dünyada birinin benim için yaratıldığını gördüm. Ruh ikizi mi derler, aynadaki suretim mi bilemedim. Tepeden tırnağa o ben olmalıydı yada ben o olmalıydım. Tanrı varsa onu benim kaburgamdan yaratmış olmalıydı ki o kadar bendi. İstese verebilirdim ömrümün kalanını yeterdi bana yaşadıklarım yada insanların yaşattıkları. Alınyazısı varsa onun alnında ben, benim alnımda o yazıyor olmalıydı. Tanrı bu kadar zulümden sonra beni böyle mi mükafatlandiriyordu? N.Y.

• Karşılaşacağımız caddeler var, buluşacağımız istasyonlar sonra, koşacağımız son seferler. Ama birbirimize yetişeceğiz önce. | Ataol Behramoğlu.

Biraz da bahtın olacak Her şey illa çalışıp didinince olmuyor

Ve bazende sevgi el uzatmak değil elini titreyek çeke bilmektir.

Hafiflikle, basamak basamak geçmeliyiz her yolu. Hiç kimseye anayurt gibi bağlanmadan. Dünyanın ruhu bizi bağlamak ya da sınırlamak istemiyor, bizi basamak basamak genişletmek ve yükseltmek istiyor. Hayatın bir evresine alıştığımız...

Hafiflikle, basamak basamak geçmeliyiz her yolu. Hiç kimseye anayurt gibi bağlanmadan. Dünyanın ruhu bizi bağlamak ya da sınırlamak istemiyor, bizi basamak basamak genişletmek ve yükseltmek istiyor. Hayatın bir evresine alıştığımız anda, alışkanlığın getirdiği duygu bizi hapseder, bize acı verir. Sadece yolculuk etmeye hazır olan, felç edici alışkanlıklardan kopmayı göze alabilir. Belki de bize bu aşılması gereken basamakları gönderen ölümdür. Hayatın bizden talepleri hiç bitmeyecek. Haydi o zaman yüreğim, ayrılığa, yolculuğa hazırlan ve iyileştir artık kendini. [Hermann Hesse]

“Mona Roza’dan ayrıldıktan sonra şiir yazmayı neden bıraktınız?” sorusuna şöyle cevap veriyor Sezai Karakoç: “Hayatın öznesini kaybedince, devrik olur tüm cümlelerin”

Ömür dediğin üç gündür ; Dün geldi geçti , yarın meçhul dur. O hâlde ömür dediğin bir gündür ; oda bugündür vaktin kıymetini bil ✨ (Can Yücel)

Aynı kalamıyoruz hiç birimiz ; Ya dışımız eskiyor Ya içimiz.

Çoğu zaman doğruyu mu, huzuru mu seçeriz?

İnsan büyüdükçe mi artıyor dertleri?.. Yoksa insan büyüdükçe mi anlıyor gerçekleri?.. Özdemir Asaf