Gülmelerime bakıp da sanma beni Bahtiyar, attığım her kahkahada binlerce hıçkırık var...

İzlediğime pişman ettirmedi. Polisiye bi dizi ve harika. Bir çok bilinçaltı mesaj bulunduruyorr

Hayal aleminde gezmem dese de, Seni bundan böyle üzmem dese de, Bu gece, tek hece, yazmam dese de, Sabaha çıkmadan sözünden caydı; Ah şu şairliğim olmaz olaydı! ...

Ateşe su dedim göz göre göre, Aklım zavallıydı duyguma göre, Bahtına şükretti Mecnûn bin kere, Ağlarsın düştüğüm çölleri bilsen...

De ki; ömür verdin; en büyük yalan De ki; beden verdin; içi boş ve kof İşte! yüce eserin, işte insan Ve yırt göğsünü, bağır: Of Tanrım Of.

O, yalnız ağaran tanyerini görüyor ben, geceyi de Sen, yalnız geceyi görüyorsun, ben ağaran tanyerinide...

Bırakma beni sevdiğim Gidişine dayanamam Hasret gözyaşlarımla Kendimi avutamam Dönerim dersin ama Kadere inanmam Bıraktığın anılarınla Ben sensiz yaşayamam...

Düşüncelerini değiştirmeyenler sadece deliler ve ölülerdir

Yapılan her kötülük sahibine dönmek için can atar.

Bana seni üzmek istemiyorum deme, *beni ziyadesiyle üzdün.* Lâkin seni severken sana ihtiyacım yok. *Çünkü sen hem gözümden hem kalbimden düştün..* >| Miraç Çağrı Aktaş,

Bir kez kendini bulmuş olan kişinin bu yeryüzünde yitirecek bir şeyi yoktur artık. Ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan bütün insanları anlar. > | Olağanüstü Bir Gece, Stefan Zweig

Verdiği hasarın farkında olmayan insana neyi nasıl anlatabilirsin ki... Ben seni nasıl bu hâle getirdim diye üzülmeyen,vijdanını duymayan Bir kere kaybetme korkusuyla eli ayağına dolanmyan insana acıyı nasıl anlata bilirsin ki... Düştüğü zaman...

Verdiği hasarın farkında olmayan insana neyi nasıl anlatabilirsin ki... Ben seni nasıl bu hâle getirdim diye üzülmeyen,vijdanını duymayan Bir kere kaybetme korkusuyla eli ayağına dolanmyan insana acıyı nasıl anlata bilirsin ki... Düştüğü zaman omuz vermeyenlerin, Öldüğünde sıraya girdiği yerdir Dünya. Çünkü tabutu kaldırmak insan, İnsanı kaldırmak YÜREK ister...

"Değmiyor bazen, uğruna yorulduklarımız.."

"Rastgele yürürken aklına geleyim, sızlasın için." ~Cemal Süreya