Yüküm ağır, yolum uzun Meçhullerde kaybolurum Beni bırakırsan bana Tufanlarda boğulurum Tut ellerimden, tut, ya Rab Döndür yüzümü sana Tut ellerimden, tut, ya Rab Beni bırakma bana Eyüp sabrım yok benim Yusuf değilim kuyuda Yine de umudum var Rahim olan adında Yürüyemem, yorulurum Ateşlerde kavrulurum Yürüyemem, yorulurum Ateşlerde kavrulurum Beni bırakırsan bana Kül olurum, savrulurum Tut ellerimden, tut, ya Rab Döndür yüzümü sana Tut ellerimden, tut, ya Rab Beni bırakma bana Eyüp sabrım yok benim Yusuf değilim kuyuda Yine de umudum var Rahim olan adında
Bu yaşına kadar " Ne gördün, ne öğrendin? Deseler; Ah alanın abad olmadığini gördüm. Büyük konuşmaları küçülürken izledim. Kinayicılarin beteri ile snandıiklarına $ahit oldum..
Allah iyi niyetle çabalayan hiçbir kalbe yolunu şaşırtmaz.
Saniyorsunuz ki; Gece gün, yarin dün olmayacak ... Saniyorsunuz ki; Edilen, edenin önüne konmayacak
Çünkü kişi ancak hafiflediğinde hızlanır. Ancak azaldığında netleşir.
"Füsun kolonyayı dökerken, Kemal'i sona saklamıştı.. İnsan vedalarda da en sevdiğini en sona saklar..."
Ben bir gün yan yana yürümeyi öğreneceğimize inanmak istiyorum.
"...Daha dün ruhlarının yalnızlığında hasta odalarının loșluğunda çabucak ölmeyi arzulayanlar, bașkalarının yașamını ve mutluluğunu görünce nasıl da yașamak istiyorlar?"
Şu dünyada imkansız diye bir şey var mı ki?
En çok sen sığmışken içime, benden bile çok ben olmuşken içimde, ettiğim hangi yemin beni senden caydırabilir ki?
Sorunuzun cevabını bilmiyorum ama eğer yaşayacaklarınıza kulak vere cek olursanız kendinize henuüz sormadığınız soruların cevaplarını bulduğunuzu göreceksiniz!
Yakınmaların gerçek; ortak nedeni, insanın kendinden, çevresindeki insanlardan ve doğadan yabancılaşmasıdır: Yaşamın parmaklarının arasından kum gibi akıp gitmekte olduğunun; yaşamadan ölüp gideceğinin bolluk içinde yaşanan yaşamın bile...
Allah her şeye şifa verecektir...
"Niye böylesine insanlar insanlığı unuttular."
-Çünkü her erkek biraz çocuktur...