Hepsi yaralar, sonuncusu öldürür.
"Güzelliğin işlevi, haz,keyif ve neşe vermektir." "O benim güzelliğim." "Bencillik etme." "Etmiyorum."
Ne mutlu yaşamlarını kimseye emanet etmeyenlere
Ruh yolunu asla kaybetmez; tıpkı suyun hiçbir zaman dağa doğru akmaması gibi.
İnsan kusurlarıyla bir bütündür
Derinlerde hepimiz olağanüstüyüz ve hiç kimse bir diğerinden üstün değil. Karşındakinin büyüklüğünü görmeyi öğren; kendi büyüklüğünü işte o zaman fark edeceksin.
Her şey gelir ve gider. Rüzgârın ezgisini, tarlalardaki otların ve ağaçlardaki yaprakların hışırtısını da kulak ardı etmemeliyiz.
Yolumuz farklıydı ama yine de birlikte yürüdük
Ruhuma öylesine derin işledin ki seni içimden söküp atmaya kalksam, kendimi de yok etmiş olurum.
Umut onu ayakta tutuyordu, son bir nefes gibi..
Gelecek bir bilinmezlik değil, bir işkence sahnesiydi artık; kendisi ise o sahnede hem kurban hem de seyirciydi.
Ölüden zarar gelmez insana. Kötülük canlıdan gelir.
Hayatı boyunca sevgi açlığı çekmişti. Sevgiye hasretti. Varoluşunun temel talebiydi sevgi.
Ben pişirdikçe içimdeki kalabalık susuyor.Bir süreliğine de olsa dünya sadeleşiyor:tuz, ateş, koku ve bekleyiş. Belki de bazı insanlar konuşarak iyileşir.Ben galiba pişirerek susuyorum.