Yeva

Öldürür bazen kalp kırıklıkları Yeniden diriltir mutluluklar Bir damla göz yaşı çok acıtır bazen Kimisi için onun bile yoktur hatrı

Gözlerimde geceyi hatırlat Kalbimde yalnızlığı Hayatta hüzünü Yaşarken ölümü.

Paslanmış hep zincirler Körelmiş hep sevgiler Görmez olmuş gözler Sevmez olmuş kalpler.

Beyaz bir güvercin gibiydi kalpler Zamanla siyaha döndü renkler İyilik kötülük oldu Sevgi nefrete döndü.

Körük sesleriyle ısınırken bacalar Bazıları yalnızlıkta yanar İmtihan mıdır bu Yapılanların cezası mı.

Bu yağan karın sessizliği midir Yağmurun gürültüsü mü Her adımda gelen çığlıklar mı Her nefeste boğulmak mı.

Hafif bir yağmur yetiyor doldurmaya içimi Titriyor kalbim bozuk bir sokak lambası gibi Her an sönmek üzere olan bir mum aydınlatıyor odamı Bana gülümsemeyi unutturan bir kişi karşımdaki Gök gürüldüyor, bağırarak anlatıyor acısını Çiçekler...

Hafif bir yağmur yetiyor doldurmaya içimi Titriyor kalbim bozuk bir sokak lambası gibi Her an sönmek üzere olan bir mum aydınlatıyor odamı Bana gülümsemeyi unutturan bir kişi karşımdaki Gök gürüldüyor, bağırarak anlatıyor acısını Çiçekler solarak gösteriyor kan ağladıklarını Zincirler paslanarak anlatıyor beklemekten bıktıklarını Birde ben varım, düşünerek öldürüyorum kendimi