Abduh

İmam Nevevî bu eserinde bir müslümanın günlük hayatında karşılaşabileceği ve namaz, oruç, hac, evlenme, yolculuk, cihad gibi çeşitli durumları içeren zikir ve dua ile ilgili hadisleri bir araya getirmiştir.

Allah (c.c.) bir kudsi hadiste şöyle buyurmuştur: 'Var mı bir duâ eden, duâsını kabul buyurayım? Var mı benden bağışlanmasını isteyen, affedeyim?' O, Allah ki, kullarının durum ve halleri her ne şekilde olursa olsun, ister tenhalarda olsun,...

Allah (c.c.) bir kudsi hadiste şöyle buyurmuştur: 'Var mı bir duâ eden, duâsını kabul buyurayım? Var mı benden bağışlanmasını isteyen, affedeyim?' O, Allah ki, kullarının durum ve halleri her ne şekilde olursa olsun, ister tenhalarda olsun, ister topluluklar arasında bulunsunlar, namazları sebebiyle duâ ve niyazlarını kabul edendir. Kullarına bu ruhsatı ve fırsatı veren O’dur. Namaz, dinin temeli ve direğidir. Aynı zamanda yakinin de (kesin inancın) bağlantısı ve ipidir. Allah’a her türlü yakınlığın başında namaz yer alır. Çünkü namaz bütün taatlerin ve ibadetlerin odak noktasıdır. Biz bu eserde; namazın zahiri (görünür) amelleriyle, batınî (gizli) sırlarını, özellikle en önemli olanlarını anlatmakla yetindik. Namaz ibadetinin huşû’nu, ihlası ve niyeti içeren gizli ve ince manalarının, inceliklerinin ve hakikatinin üzerinde durup açmaya çalışdık.

Tasavvuf kalp ile meşgul olan bir ilimdir. Malûmdur ki, kalp nasıl olursa dış âzâ ve yaşayış da ona uygun bir manzara arz eder. Allah Teâlâ’nın; 'Her kulun kalbini günde birkaç kere kontrol ettiği' hadisinin mânâsına itibarla tasavvufta amellerin...

Tasavvuf kalp ile meşgul olan bir ilimdir. Malûmdur ki, kalp nasıl olursa dış âzâ ve yaşayış da ona uygun bir manzara arz eder. Allah Teâlâ’nın; 'Her kulun kalbini günde birkaç kere kontrol ettiği' hadisinin mânâsına itibarla tasavvufta amellerin zuhur mahalli olan kalp ele alınmıştır. Bu her İslâm âliminin, Hakka ubûdiyyete kendini adamış her âbid ve zahidin başta ya da sonda yaşadıkları bir hayat tarzıdır. Cenâb-ı Hakk’ın her gün ziyaret ettiği kalp hiç şüphesiz ki temiz olmaya lâyıktır. Çünkü bir kulun, Rabbine karşı (kölenin efendisine misali) edep kaidesidir. Edebi olmayan bir kulun Rabbi yanında itibarı olmaz. Hâlbuki bir köle için gaye, efendisinin teveccühünü kazanmasıdır. Kulun saadet ve huzuru da buna bağlıdır. Bu bakımdan kalp, kalplerin keşfi ve hâllerin bilinmesi (Mükâşefetü’l-Kulûb) gayet mühimdir.