Eva

Orhan Veli’ye Bugün sen doğdun diye Biraz daha hafif dünya, Bir martı daha serbest Gökyüzünde. Bir adam geçiyor sokaktan, Cebinde şiir yok belki Ama aklında bir dize var— Senden kalma. Ne şairler geldi geçti Kelimeleri süsleyen, Sen ise...

Orhan Veli’ye Bugün sen doğdun diye Biraz daha hafif dünya, Bir martı daha serbest Gökyüzünde. Bir adam geçiyor sokaktan, Cebinde şiir yok belki Ama aklında bir dize var— Senden kalma. Ne şairler geldi geçti Kelimeleri süsleyen, Sen ise bir taşı kaldırıp Altından insan çıkardın. Şimdi bir yerlerde Rakı masasında değil belki Ama bir çocuğun gülüşünde Hâlâ yaşıyorsun. İyi ki doğdun Orhan Veli Kanık, Çünkü biz Senin kadar sade söyleyemesek de Hâlâ senin gibi hissetmeye çalışıyoruz. Yazan: Eva Usta şaire saygıyla...

"Yüz kelimelik bir şiirde yüz tane güzellik arayan vardır. Halbuki bin kelimelik bir şiir bile bir tek güzellik için yazılır." Orhan Veli KANIK İyi doğdun Orhan Veli

Kırığın İçinde Açan Umut Umut bazen bir ihtimal değil, bir imkansızlığın içindeki son imkan kırıntılarıdır. Bazen o kırıntılarla avunmaya, doymaya çalışan insan, aza tamah etmek nedir anlamaya çabalar. Kimi zaman o kırıntıların peşinde bir ömür...

Kırığın İçinde Açan Umut Umut bazen bir ihtimal değil, bir imkansızlığın içindeki son imkan kırıntılarıdır. Bazen o kırıntılarla avunmaya, doymaya çalışan insan, aza tamah etmek nedir anlamaya çabalar. Kimi zaman o kırıntıların peşinde bir ömür koşar ve tevekkülü o bir ömür bu uğurda harcamaktır. Kimi zaman ise baştan kaybetmiş, baştan yenilgiye uğradığını düşünerek savaşmayı göze alamamış bir mağrur komutandır. Ancak savaşmadan vazgeçmek, beklemeden yitirmek, çabalamadan yenilmek insanın en büyük pişmanlığı olacaktır o mağrur komutanın. Bu nedenle insan, umut kırıntılarının peşinde bir ömür tüketmek ile savaşmadan kaybetmek arasındaki o kıldan ince, kılıçtan keskin köprüde sıkışıp kalmakta, ne bir adım ileriye, ne de bir adım geriye atamamaktadır. Belki de bu arafta kalmışlık, sıkışmışlık insan için en kötü durumdur. Yine de insan, eğer ki umut penceresi kör bir cepheye bakmıyorsa, onun ellerini bırakmamalı, bir ömür alacaklıymış gibi yakasına yapışmalıdır. Savaşmadan kaybedilen mücadelelerden bir ömür kapısı penceresi kapalı, kör cephelerde beklemekten, hatta bu iki sonsuz kutuplar arasında sıkışmaktan daha iyi bir sonuç çıkarmak isteyen insan, vaktinde cepheyi terk etmeyi bilecek. Kazanacağını hissettiği savaşta ise son neferi ve son nefesine kadar mücadele etmeyi bilecek kadar da hayatın içinde olmalıdır. Umut etmek demek, sürekli yarınların sonu ve kazananı belli olmayan sessiz bir anlaşma yapmak yahut geleceğin çiçekli yollarını satın almak için bugünün kır papatyaları bahçesinden gönüllü vazgeçmek olmamalıdır. Velhasıl kelam, insan nerede duracağını bilmelidir. Bu kılavuzsuz yolda, kestirimezlerin , bilinmezlerin içinde kaybolmamalıdır. Zira bir ümit karşılığı bir ömür edecekse, insan bu pahalı anlaşmayı hayatıyla ödemiş demektir. Yazan: Eva Sizce nasıl olmuş?

Lavinia Sana gitme demeyeceğim. Üşüyorsun ceketimi al. Günün en güzel saatleri bunlar. Yanımda kal. Sana gitme demeyeceğim. Gene de sen bilirsin. Yalanlar istiyorsan yalanlar söyleyeyim, İncinirsin. Sana gitme demeyeceğim, Ama gitme,...

Lavinia Sana gitme demeyeceğim. Üşüyorsun ceketimi al. Günün en güzel saatleri bunlar. Yanımda kal. Sana gitme demeyeceğim. Gene de sen bilirsin. Yalanlar istiyorsan yalanlar söyleyeyim, İncinirsin. Sana gitme demeyeceğim, Ama gitme, Lavinia. Adını gizleyeceğim Sen de bilme, Lavinia. Özdemir Asaf'dan Bu şiirde “gitme” kelimesi hiç söylenmiyor, ama en çok o hissediliyor.

Üçüncü Şahsın Şiiri Gözlerin gözlerime değince felaketim olurdu ağlardım beni sevmiyordun bilirdim bir sevdiğin vardı duyardım çöp gibi bir oğlan ipince hayırsızın biriydi fikrimce ne vakit karşımda görsem öldüreceğimden...

Üçüncü Şahsın Şiiri Gözlerin gözlerime değince felaketim olurdu ağlardım beni sevmiyordun bilirdim bir sevdiğin vardı duyardım çöp gibi bir oğlan ipince hayırsızın biriydi fikrimce ne vakit karşımda görsem öldüreceğimden korkardım felaketim olurdu ağlardım Ne vakit maçka\'dan geçsem limanda hep gemiler olurdu ağaçlar kuş gibi gülerdi bir rüzgar aklımı alırdı sessizce bir cigara yakardın parmaklarımın ucunu yakardın kirpiklerini eğerdin bakardın üşürdüm içim ürperirdi felaketim olurdu ağlardım Akşamlar bir roman gibi biterdi jezabel kan içinde yatardı limandan bir gemi giderdi sen kalkıp ona giderdin benzin mum gibi giderdin sabaha kadar kalırdın hayırsızın biriydi fikrimce güldü mü cenazeye benzerdi hele seni kollarına aldı mı felaketim olurdu ağlardım Attila Ilhan'ın eşsiz kaleminden... Yorum: Bu şiiri okurken şunu hissettim: Bazı duygular insanı büyütmez, aksine küçültür. Ve insan en çok, sevilmediğini bile bile sevmeye devam ettiğinde yorulur.

Rüyada Kalan Sarılma Gece, sessizce açtı kapıyı Hiç kimsenin geri dönemeyeceği bir yerden, Sen geldin. Üzerinde o günkü gibi bir veda vardı— Beyaz bir susuş, Siyah bir kabulleniş. Ceketinin ucunda küçücük bir bayrak, Sanki kalbinden...

Rüyada Kalan Sarılma Gece, sessizce açtı kapıyı Hiç kimsenin geri dönemeyeceği bir yerden, Sen geldin. Üzerinde o günkü gibi bir veda vardı— Beyaz bir susuş, Siyah bir kabulleniş. Ceketinin ucunda küçücük bir bayrak, Sanki kalbinden düşmemiş bir hatıra gibi. Sana baktım, Hiç şaşırmadım. Çünkü insan en çok İmkânsıza hazır yakalanır. Koştum sana, Düşünmeden, sormadan, inanmadan— Sadece sarıldım. Ve o an Dünya ilk kez doğruydu. Omzunda zaman yoktu, Saatler susmuştu, Ayrılık diye bir kelime Hiç icat edilmemişti sanki. Sonra uyandım. Bir boşluk değildi bu, Bir eksilme de değil— Daha çok yarım bırakılmış bir cümlenin İçimde yankılanmasıydı. Geri gelmeyeceğini bilmek, Gelmiş gibi hissetmekten Daha ağırmış meğer. Ve şimdi anlıyorum, İnsan bazen Olmayacak bir şeye değil— Olmuş bir ana tutunur. Sen gitmedin belki, Ama kaldığın yer Artık sadece rüya. Yazan: Eva

35 YAŞ ŞİİRİ Yaş otuz beş! yolun yarısı eder. Dante gibi ortasındayız ömrün. Delikanlı çağımızdaki cevher, Yalvarmak, yakarmak nafile bugün, Gözünün yaşına bakmadan gider. Şakaklarıma kar mı yağdı ne var? Benim mi Allahım bu çizgili...

35 YAŞ ŞİİRİ Yaş otuz beş! yolun yarısı eder. Dante gibi ortasındayız ömrün. Delikanlı çağımızdaki cevher, Yalvarmak, yakarmak nafile bugün, Gözünün yaşına bakmadan gider. Şakaklarıma kar mı yağdı ne var? Benim mi Allahım bu çizgili yüz? Ya gözler altındaki mor halkalar? Neden böyle düşman görünürsünüz, Yıllar yılı dost bildiğim aynalar? Zamanla nasıl değişiyor insan! Hangi resmime baksam ben değilim. Nerde o günler, o şevk, o heyecan? Bu güler yüzlü adam ben değilim; Yalandır kaygısız olduğum yalan. Hayal meyal şeylerden ilk aşkımız; Hatırası bile yabancı gelir. Hayata beraber başladığımız, Dostlarla da yollar ayrıldı bir bir; Gittikçe artıyor yalnızlığımız. Gökyüzünün başka rengi de varmış! Geç farkettim taşın sert olduğunu. Su insanı boğar, ateş yakarmış! Her doğan günün bir dert olduğunu, İnsan bu yaşa gelince anlarmış Ayva sarı nar kırmızı sonbahar! Her yıl biraz daha benimsediğim. Ne dönüp duruyor havada kuşlar? Nerden çıktı bu cenaze? ölen kim? Bu kaçıncı bahçe gördüm tarumar? Neylersin ölüm herkesin başında. Uyudun uyanamadın olacak. Kimbilir nerde, nasıl, kaç yaşında? Bir namazlık saltanatın olacak, Taht misali o musalla taşında. Cahit Sıtkı Tarancı

Seni Düşünmek Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey, dünyanın en güzel sesinden en güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey... Fakat artık ümit yetmiyor bana, ben artık şarkı dinlemek değil, şarkı söylemek istiyorum... NAZIM HİKMET RAN

Gecenin tam ortasında, yalnızlığın derinliğinde, Bir adım atıyorum, sessizlik ayaklarımı ölçüyor. Kalbimde eski bir şarkı çarpıyor, Kırık bir aynada kendi gözlerimi buluyorum. Rüzgârın taşıdığı bir kelime sana ait, Ama ellerim onu...

Gecenin tam ortasında, yalnızlığın derinliğinde, Bir adım atıyorum, sessizlik ayaklarımı ölçüyor. Kalbimde eski bir şarkı çarpıyor, Kırık bir aynada kendi gözlerimi buluyorum. Rüzgârın taşıdığı bir kelime sana ait, Ama ellerim onu tutamıyor, Ve her nefeste eksilen zaman, Bir anıyı daha gömüyor içine sessizliğin. Sevgi, hiç ulaşamadığım bir pencere; Bakıyorum, ama dokunamıyorum, Ve ben, gecenin göğsüne yaslanmış, Kendi gölgemle konuşurken, Sana dair her şeyi hem hatırlıyor hem unutuyorum. Yazan: Eva 30.03.2026 Başlık öneriniz var mı?