Kozalak Kalbim

Yaralı bir gölge koynundaSükûtla büyüttüm seni, geceyi emzirerek,Ben sustum…Sen büyüdün, zamansız, yetimceBir yanda hasret, bir yanda hicran sızısıEy dilberim, ey feryâd-ı canımİkinci bir hayâl sanrısındaZifirin gecesinde, virâne düşlerde kaldık… O madam seni sevemedi, yüreğine sis,Ben yandım, sen sustun…Kaderin kıyısında kaldın serin bir firkatleMahcubiyetimi yastıklara mühürledimKalbimden süzülen gam kâfi gelmediNe çok şeyi gecelerde ağlayarak öğrendimEy isyankâr mecnûn, ey nazlı sitemkârım…Kırık dökük bir bahçede yitip giden nefesimEy ferdâ-yı hicranım, ey kevserim…   (Tanıtım Bülteninden)