O (s.a.v.) Beşeriyete Ne Öğretti Nasıl Öğretti ...

O`nun gönlünde ne vardı? O`nun gönlünde; hidâyet bekleyen insanlık vardı. O`nun gönlünde; takvâya eriştirilecek ümmet vardı… O`nun gönlünde;dertlerine derman olunacak garipler, mazlumlar, kimsesizler ve yetimler vardı. Çünkü; O`nun âlemlere rahmet olan gönlü, uçsuz bucaksız bir cihan gibiydi. Bütün mahlûkat o gönlün derûnundaydı. Kezâ; O sav bir yağmur gibiydi; bütün ücrâları bile yeşertiyordu.O sav bir güneş gibiydi; bütün kuytuları bile aydınlatıyordu. Bu dâvâda; Ömür boyu Rasûlullah sav Efendimiz, hiç tatil yapmadı. Bir ağacın altında istirahat edeyim demedi. Çünkü O sav; Açları doyurmakla açlığını unutur, mânen doyardı. Fakirlerin derdine derman olmakla ferahlardı. Hidâyetlere ve takvâya vesile olmakla, huzur bulurdu.   (Tanıtım Bülteninden)