Serçeler Ağladığında

Asil Vasilyev kanı, çocukluğundan beri yasaklar ve kısıtlamalarla büyüyen Talya’nın damarlarında kaynamaya başladığında gerçeklerle arasında yalnızca bir tabut, ıssız bir kalp ve mühürlenmiş dudakları vardı. Sessizliğin seni yaşatacağını düşünüyorsan yanılıyorsun. Boğazından zehir zıkkım olup inerken soluk borunu tıkayan her ne varsa tükürmeliydin. Belki de şeytanın derinliğiyle seni pençeleri arasına alıp canını sıkan ama asla öldürmeyen zehir gözleri vardır. İstediğini sandığı şeyi söyler durur, körkütük koşar peşinden her şeyin kalbini attıran. Belki de şeytanın, göreni tekrar döndürüp baktıran bir güzelliği vardır ve tek isteği o çok sevdiği adamın göğsüne elini daldırabilmekken tek amacı aslında avuçlarının arasına aldığı taştan kalbi sıkabilmektir suyu çıkana dek çünkü derdi intikam almaktır. Ama bu tam da şeytanın söyleyeceği bir şey ne de olsa, Tanrının cennetinden çoktan kovulduktan sonra.(Tanıtım Bülteninden)