Yakmaya başlayana dek yanacaksın! Tanrıçaların uyanışından sonra Nova ve Daren aylar sonra diyara döner. Cehennem kraliçesini geri getirmek hiç de sandığı gibi olmaz. Artık tüm lordlar ve vârisler tehdit altındadır. Karanlık maddeyi kullanmak diyarın dört bir yanından orduların kapıya dayanmasına neden olur. Toprak Vârisi yeni kurduğu müttefiklerle kaybettiği gücünü kazanırken, Ateş Krallığı taht mücadelesine dahil olur. Hava Krallığı’nın birleşme partisi, Su Vârisi’nin takdimi ve Ateş Krallığı merasimi Nova’yı zorlu kararlar almak zorunda bırakır. Beşinci element ile yüzleşen Nova krallığını kurtarmak için Atlantis’in peşine düşerken, Ateş Lordu’na kaybettiklerini geri vermeye kararlıdır.(Tanıtım Bülteninden)
İsmin Nova, aklı beş karış havada bir insanım. Kendimle ilgili söyleyebileceğim tek şey bunlar olurdu. Çok değil, bir süre önce bu kadardım. Bir damla kadar.
İsmim Nova ama ne ismim tesadüf ne de cismim. Gökyüzünün titizlikle işlediği bir yazgının...
İsmin Nova, aklı beş karış havada bir insanım. Kendimle ilgili söyleyebileceğim tek şey bunlar olurdu. Çok değil, bir süre önce bu kadardım. Bir damla kadar.
İsmim Nova ama ne ismim tesadüf ne de cismim. Gökyüzünün titizlikle işlediği bir yazgının en dolambaçlı haliyim. Hem ismim kimlik hem cismim. Hepsi ve hiçbiriyim.
İsmim Nova.
Gökyüzü Tanrıçasının kızıyım. Gökyüzünün yeryüzündeki elçisiyim. Yaşadığım boyutta erişilebilecek ve ulaşılabilecek en büyük güç kaynağıyım. Ve bunu öğrenene dek defalarca düşecek, okyanusları taşırmaya yetecek kadar gözyaşı dökecek, herkese ihanet edecek ve herkes tarafından ihanete uğrayacaktım.
İsmim Nova.
Karışırım gökyüzüne ve karanlıklarda dahi parlarım.
Açığa çıkan büyük bir enerjinin tek karşılığıyım.
Ansızın parlayan ve göz alan bir ışık patlamasıyım.
Gökyüzünden böyle görünüyor olmalıydı. Sonsuz ve sınırsız gökyüzünden bu şekilde görünüyor olmalıydık. Hepimizin başını kaldırıp baktığı ve baktığında belki umut belki huzur bulduğu manzara bize baktığında ne görüyordu? Bulutları, yıldızları, Ay'ı...
Gökyüzünden böyle görünüyor olmalıydı. Sonsuz ve sınırsız gökyüzünden bu şekilde görünüyor olmalıydık. Hepimizin başını kaldırıp baktığı ve baktığında belki umut belki huzur bulduğu manzara bize baktığında ne görüyordu? Bulutları, yıldızları, Ay'ı ve Güneş'i içine sığdıran gökyüzü bir türlü sığamayışımızı izlerken ne düşünüyordu? Saldırgan bir kötülük. Galaksiye sonsuz zaman ve mekan sığıyordu, biz bir avuç aptal kendimize dünyayı dar ediyorduk.
Beni nasıl ikna ettiğini sanıyorsun? Bana ışıkların içinde seni gösterdi, şimdi bana baktığın yüzünü. Ben seni gördüm Nova, seni bekledim. Herkes gökyüzü olmak istedi ama ben tek bir yıldız için bütün gökyüzünden vazgeçtim. Sadece seni istedim.
Beni nasıl ikna ettiğini sanıyorsun? Bana ışıkların içinde seni gösterdi, şimdi bana baktığın yüzünü. Ben seni gördüm Nova, seni bekledim. Herkes gökyüzü olmak istedi ama ben tek bir yıldız için bütün gökyüzünden vazgeçtim. Sadece seni istedim.
Size kimse anlatmadı mı? Yanan gemiler geri dönmez.
Size kimse anlatmadı mı? Dilek tuttuğunuz yıldızların çoğunun çoktan sönüp yittiğini.
Bana kimse anlatmadı, yıldızların dilek tutamayacağını.
Size kimse anlatmadı mı? Yanan gemiler geri dönmez.
Size kimse anlatmadı mı? Dilek tuttuğunuz yıldızların çoğunun çoktan sönüp yittiğini.
Bana kimse anlatmadı, yıldızların dilek tutamayacağını.
