Çünkü kişi ancak hafiflediğinde hızlanır. Ancak azaldığında netleşir.
"Füsun kolonyayı dökerken, Kemal'i sona saklamıştı.. İnsan vedalarda da en sevdiğini en sona saklar..."
Ben bir gün yan yana yürümeyi öğreneceğimize inanmak istiyorum.
"...Daha dün ruhlarının yalnızlığında hasta odalarının loșluğunda çabucak ölmeyi arzulayanlar, bașkalarının yașamını ve mutluluğunu görünce nasıl da yașamak istiyorlar?"
Şu dünyada imkansız diye bir şey var mı ki?
En çok sen sığmışken içime, benden bile çok ben olmuşken içimde, ettiğim hangi yemin beni senden caydırabilir ki?
Sorunuzun cevabını bilmiyorum ama eğer yaşayacaklarınıza kulak vere cek olursanız kendinize henuüz sormadığınız soruların cevaplarını bulduğunuzu göreceksiniz!
Yakınmaların gerçek; ortak nedeni, insanın kendinden, çevresindeki insanlardan ve doğadan yabancılaşmasıdır: Yaşamın parmaklarının arasından kum gibi akıp gitmekte olduğunun; yaşamadan ölüp gideceğinin bolluk içinde yaşanan yaşamın bile...
Allah her şeye şifa verecektir...
"Niye böylesine insanlar insanlığı unuttular."
-Çünkü her erkek biraz çocuktur...
Umarım kimseye anlatamadığım tüm sessiz savaşları kazanırım..
Elbette, her sabah sevdiğim kişinin kollarında uyanabilmek isterdim
Biraz mutlu edin beni
Ben annemin yaşlanmasını kabullenemiyorum ya.