Bu şiir, insanın içinde sessizce var olan ama adını koyamadığı o “büyük soru”yla yüzleşmesini fısıldıyor. Okurken insan kendine şunu soruyor: Benim içimde titreşen o karanlık acı ne? Hangi soruyla karşılaşınca yüreğim buz kesiyor? Kendi derinliğimin...

Bu şiir, insanın içinde sessizce var olan ama adını koyamadığı o “büyük soru”yla yüzleşmesini fısıldıyor. Okurken insan kendine şunu soruyor: Benim içimde titreşen o karanlık acı ne? Hangi soruyla karşılaşınca yüreğim buz kesiyor? Kendi derinliğimin gelgitini ölçmeye cesaret edebiliyor muyum, yoksa sadece yanından geçip gitmeyi mi seçiyorum? Şiir net cevaplar vermiyor; aksine, zihnin gri yaz gecelerinde dolaşmamıza izin veriyor. Belki de asıl mesele, içimizdeki o küçük yıldızın hâlâ titreşiyor olduğunu fark etmek.