Ben, acıyı saklayan değil, acıdan yol yapan bir kadınım. Gözyaşlarım zayıflık değil; toprağı sulayan yağmurdu. Her düştüğümde yer beni yutmadı, bana kök salmayı öğretti. Karanlıkta kaldığım zamanlar oldu ama ben karanlığı beklemedim; içimde bir...

Ben, acıyı saklayan değil, acıdan yol yapan bir kadınım. Gözyaşlarım zayıflık değil; toprağı sulayan yağmurdu. Her düştüğümde yer beni yutmadı, bana kök salmayı öğretti. Karanlıkta kaldığım zamanlar oldu ama ben karanlığı beklemedim; içimde bir ışık yaktım. Kimse alkışlamadı, kimse cesaret vermedi. Yine de yürüdüm. Benim gücüm bağırmaz. Sessizdir ama sarsar. İnce görünür ama kırılmaz. Ve ben biliyorum: Bir kadın ayağa kalktığında, sadece kendini değil, ardında bırakılan bütün suskunlukları da kaldırır. > Zambak