*"Bir kadının sustuğu yer, fırtınanın bittiği yer değil; tam merkezidir. O merkezde durmayı öğrenen kadın, bir daha hiçbir rüzgarda savrulmaz."* Oturduğu o köşe, aslında bir bekleyiş makamı değil, bir vedalaşma yeridir. Düne, söylenememiş...

*"Bir kadının sustuğu yer, fırtınanın bittiği yer değil; tam merkezidir. O merkezde durmayı öğrenen kadın, bir daha hiçbir rüzgarda savrulmaz."* Oturduğu o köşe, aslında bir bekleyiş makamı değil, bir vedalaşma yeridir. Düne, söylenememiş sözlere, yarım kalmış heveslere ve en çok da "anlaşılma" beklentisine veda etmektedir. Çünkü anlaşılmak bir lütuftur ama kendi kendini anlamak bir devrimdir. O şimdi o devrimin tam ortasında, sessizce kendi enkazından yeni bir şehir kuruyor. Üzerindeki kumaşın her bir kıvrımı, ruhundaki bir kırgınlığın izini taşırken; o asil duruşu, tüm bu enkazın içinden dimdik çıkacağının sessiz yeminidir....✍🏻