Yeni bitirdim. Dili çok yorucu. Çünkü Şems öyle diğer kitaplar gibi giriş gelişme sonuç yazmıyor. Bir konudan bahsederken hop diğerine geçiyor. Bir an bir peygamber kıssasının derinliğindeyken, bir sonraki paragrafta o günkü bir dervişin...

Yeni bitirdim. Dili çok yorucu. Çünkü Şems öyle diğer kitaplar gibi giriş gelişme sonuç yazmıyor. Bir konudan bahsederken hop diğerine geçiyor. Bir an bir peygamber kıssasının derinliğindeyken, bir sonraki paragrafta o günkü bir dervişin samimiyetsizliğine öfkelenebiliyor. Bu dağınık yapı, aslında okuyucuyu "bilgi toplama" alışkanlığından vazgeçirip "anda kalmaya" zorluyor.Döneminin sahte dindarlığını, kuru kitap bilgisini ve egoyu öyle sert eleştiriyor ki; bugün bile bu eleştirilerin güncelliğini koruduğunu görmek korkunç gerçekten. Okurken bazen yoruluyorsunuz çünkü dili çok sembolik ama bitirdiğinizde "Demek ki Mevlana’yı Mevlana yapan o büyük fırtına buymuş" diyorsunuz. Eğer sadece huzur bulmak değil de biraz sarsılmak istiyorsanız, Makalat tam o nokta. Ama öyle okunması gereken bir kitap değil incelenmesi gereken bir kitap. Sürekli bazı yerlere dönüp duruyorum. Öyle de olmaya devam edecek.