Belki de en zoru, birini bütün kalbinle sevip de dokunamamak... Seni seviyorum diyemeden, içimden binlerce kez söylemek... Her şeyde seni görmek ama hiçbir şeye seni dahil edememek. Zaman geçti, ben sustum. Çünkü bazen kaderin karşısında konuşmak...
Belki de en zoru, birini bütün kalbinle sevip de dokunamamak... Seni seviyorum diyemeden, içimden binlerce kez söylemek... Her şeyde seni görmek ama hiçbir şeye seni dahil edememek. Zaman geçti, ben sustum. Çünkü bazen kaderin karşısında konuşmak anlamsız kalıyor.
Sen benim için hep oradaydın uzak, ama hep en yakın yerimde. Bir bakışla başlayan o his, şimdi bir sessizliğe dönüştü. Yine de içimde hâlâ sen varsın, adını anmasam da, unutmamış gibiyim. Ben seni sevmekten hiç vazgeçmedim. Sadece artık kabullendim... Bazen en büyük sevgi, gitmeyi değil uzaktan bakmayı bilmekte gizlidir. Senin mutluluğunu uzaktan izlemek, kendi acıma rağmen gülümsemeyi öğrenmekti benim payıma düşen.
Belki bir gün yollarımız kesişir, belki hiç kesişmez. Ama bil ki, bu kalp seni bir gün bile pişman olmadan sevdi. İmkansızdı, evet.... ama bir o kadar da gerçekti...🤍
Yorumlar (0)
Yorum yapmak için giriş yapın
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yapın!