Aklım sendeyken, Fikrim "sende"liyor her cümlemde. Bir harf gibi düşüyorsun dudaklarıma, Adını anmasam da, sen çıkıyorsun sesimden. ​Ne yana baksam gözlerin, Ne yana yürüsem, izlerin... Ben susmayı bile seninle öğrendim, Çünkü sessizlik bile sana benziyor. ​Kalbim bir adım atmıyor sensiz, Sana dair ne varsa içimde izinsiz. Bazen bir şiir, bazen bir sitem gibi, Her şeyin ucu yine sana varıyor gizlice. ​Aklımda sen, Fikrimin her köşesinde... Bir "sende"lik aşk kaldı bana, Söyle şimdi, senin dışında kim anlar beni Anonim