Adı Kalan Gül
Bir ad kaldı elimde,
Bir de sesini unutan duvarlar.
Zaman yürüdü üstümden,
Sözcükler kabuk bağladı —
Anlam, çoktan başka bir dilde sustu.
Kitapların arasında zehirli bir yaprak,
Gülün sayfası — yırtılmış.
Kim okursa...
Adı Kalan Gül
Bir ad kaldı elimde,
Bir de sesini unutan duvarlar.
Zaman yürüdü üstümden,
Sözcükler kabuk bağladı —
Anlam, çoktan başka bir dilde sustu.
Kitapların arasında zehirli bir yaprak,
Gülün sayfası — yırtılmış.
Kim okursa düşer,
Kim susarsa yok olur.
Oysa sadece bir bakış yeterdi,
Anlamı yeniden kurmak için.
İçimə bahar gəlməyibsə əgər,
Demək ki, gülüşlər də sürgündədir.
Bir labirentdə axtardım səni —
Adın vardı, amma sən yox idin.
Ve şimdi soruyorum:
Hakikat mi kayıp olan,
Yoksa sadece inanma cesareti mi?
Yorumlar (0)
Yorum yapmak için giriş yapın
Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yapın!