Gölgede Kalan İzler Zamanın parmak uçlarında süzülen bir masal, Eski bir şarkı gibi dolanır dilime adın. Yüreğimde çırpınan o sessiz, mahzun masal, İçimde dinmeyen bir rüzgâr, bir derin tadın. Gökyüzü bu gece yine gümüşten bir...

Gölgede Kalan İzler Zamanın parmak uçlarında süzülen bir masal, Eski bir şarkı gibi dolanır dilime adın. Yüreğimde çırpınan o sessiz, mahzun masal, İçimde dinmeyen bir rüzgâr, bir derin tadın. Gökyüzü bu gece yine gümüşten bir hüzün, Yıldızlar dökülür sessizce uykularıma. Her köşe başında yankılanır o gül yüzün, Sanki bir nefes kadar yakınsın ruhuma. Bir kadeh şarapta aranan o eski neşe, Kırık bir aynada kendine küsen bir bahar. Yine de her sabah dönerken bu dünya güneşe, Biliyorum, bende senden silinmez bir iz var. Ne içindeyim bu vaktin, ne de büsbütün dışında, Sadece bir hasretin en kuytu kıyısındayım. Bir sonbahar yaprağı gibi ömrün kışında, Sonsuz bir aşkın o en narin uykusundayım. Yazan : Eva Not ; Şiirin son kıtasında Ahmet Hamdi Tanpınar’ın meşhur "Ne içindeyim zamanın / Ne de büsbütün dışında" dizelerine küçük bir selam göndererek (nazire yaparak) lirik havayı pekiştirmek istedim.