Bir Gül Doğdu Bir sabah vardı, karanlık ağırdı, Gökyüzü suskun, yürekler yaralıydı. Sonra bir ışık düştü çölün üstüne, Ve insanlık yeniden umutla uyandı. Bir gül açtı Mekke’nin taş kalbinde, Ne rüzgâr soldurabildi ne de zaman. Adı sevgi,...

Bir Gül Doğdu Bir sabah vardı, karanlık ağırdı, Gökyüzü suskun, yürekler yaralıydı. Sonra bir ışık düştü çölün üstüne, Ve insanlık yeniden umutla uyandı. Bir gül açtı Mekke’nin taş kalbinde, Ne rüzgâr soldurabildi ne de zaman. Adı sevgi, adı merhamet oldu, Yoksulun yanında duran bir iman. Kırıldı putlar, sustu eski korkular, Bir ses yükseldi: “İnsan eşittir insan.” Adaletin izi kaldı sözlerinde, Her kalbe dokunan bir rahmetten damla damla akan. Bugün anılır o kutlu doğuş, Bir yol ki hâlâ kalplere uzanır. Sevgiyle, sabırla yürüyenlere O ışık hâlâ rehber olur, yol açar.