Bazı İnsanlara Neden Geç Kalırız? İnsan, hayatındaki büyük kırılmaların çoğunu yüksek sesle yaşamıyor aslında. En derin değişimler sessizce oluyor. Bir sabah aynı insan gibi uyanıyorsun ama artık aynı gözlerle bakmıyorsun dünyaya. Bir cümle, bir...

Bazı İnsanlara Neden Geç Kalırız? İnsan, hayatındaki büyük kırılmaların çoğunu yüksek sesle yaşamıyor aslında. En derin değişimler sessizce oluyor. Bir sabah aynı insan gibi uyanıyorsun ama artık aynı gözlerle bakmıyorsun dünyaya. Bir cümle, bir ayrılık, bir bakış ya da sadece zaman… İnsan dediğimiz şey biraz da bunların birikimi değil mi zaten? Sanırım bu yüzden bazı insanlara geç kalıyoruz. Çünkü onları tanıdığımız anda henüz kendimiz olmamış oluyoruz. Birini sevmekle birini taşıyabilmek aynı şey değil. Gençken çoğumuz sevgiyi, içimizi hızlandıran bir duygu sanıyoruz. Oysa zaman geçtikçe anlıyoruz: Sevgi bazen kalmaktır, bazen susmaktır, bazen de karşındaki insanın yarasına dikkat etmektir. İnsan bunu hemen öğrenmiyor. Hayat öğretiyor. Eksilerek öğretiyor biraz. Belki de bu yüzden bazı insanlar hayatımıza erken giriyor. Bir ihtimal olarak geliyorlar; tamamlanmış bir hikâye olarak değil. Onlarla yanlış cümleler kuruyoruz, gereksiz gururlar yapıyoruz, korkularımızı sevginin önüne koyuyoruz. Sonra yıllar geçiyor. Bir gün aynı olay olsa bambaşka davranacağını fark ediyorsun. İşte insanın canını en çok o yakıyor: Geçmişi değiştirecek olgunluğa, geçmiş geçtikten sonra ulaşmak. Ama yine de tüm geç kalışlar kötü müdür, emin değilim. Çünkü bazı insanlar bizimle kalmak için değil, bizi değiştirmek için geliyor olabilir. Kısa sürüyorlar belki ama bir ömür etkileri geçmiyor. Bir şarkıda, bir sokakta, gece aniden gelen bir düşüncede tekrar karşına çıkıyorlar. Ve sen fark ediyorsun ki bazı insanlar hayatından gitse bile zihninden değil, karakterinden iz bırakıyor. Belki insanın olgunlaşması biraz da budur: Her kaybın nefretle bitmediğini anlamak. Bazı vedalar hâlâ sevgi taşır içinde. Sadece artık aynı yolda yürüyemeyecek iki insanın sessiz kabulüdür. Yine de içimde küçük bir düşünce kalıyor bazen: Acaba herkes birbirine doğru zamanda mı rastlar, yoksa hayat biraz da kaçırılmış ihtimallerin toplamı mıdır? Yazan: Eva