İnsan bazen olmayacağını bile bile beklemekten vazgeçemez. Akıl çoktan gerçeği kabul etmiştir ama kalbi hâlâ “ya olursa” diye umut eder. Her şeyin bittiğini bilir, yine de o ihtimali tamamen silmeye kıyamaz insan. Çünkü umut, vedayı geciktirmenin...

İnsan bazen olmayacağını bile bile beklemekten vazgeçemez. Akıl çoktan gerçeği kabul etmiştir ama kalbi hâlâ “ya olursa” diye umut eder. Her şeyin bittiğini bilir, yine de o ihtimali tamamen silmeye kıyamaz insan. Çünkü umut, vedayı geciktirmenin en insanca yoludur. Ve bu durum yeni bir umuda kapılana kadar devam eder… Oğuz Atay’ın Tutunamayanlar adlı kitabından; Söz verdi Olric. Ne sözü efendim? İncir ağacı çiçek açınca geleceğim, dedi. Ama efendim… Biliyorum Olric, sus...