Günümüz insanı yorgun değil, dağınık. Ruhu bin parçaya bölünmüş; birazı geçmişte, birazı başkalarının beklentilerinde, birazı da henüz gelmemiş yarınlarda. Kimse gerçekten ‘şimdi’de değil. O yüzden hiçbir şey tam hissedilmiyor: ne mutluluk...

Günümüz insanı yorgun değil, dağınık. Ruhu bin parçaya bölünmüş; birazı geçmişte, birazı başkalarının beklentilerinde, birazı da henüz gelmemiş yarınlarda. Kimse gerçekten ‘şimdi’de değil. O yüzden hiçbir şey tam hissedilmiyor: ne mutluluk derin, ne acı gerçek. Ve belki de en büyük kayıp şu: İnsanlar üzülmekten kaçarken, gerçekten yaşamayı da ıskalıyor. Toparlan. Hayatını geri çağır. Yoksa bir gün dönüp baktığında, yaşadığını sandığın şeyin sadece bir taslak olduğunu fark edersin.