Gerçek acıtır, evet. Bazen beklediğimizden daha sert, daha kırıcı olabilir. Ama gerçek, insanın içini parçalasa bile bir noktada netlik verir. İnsan gerçekle yüzleştiğinde toparlanabilir, kabullenebilir, hatta güçlenebilir.
Ama yalan…
Yalanın yarası farklıdır. Çünkü sadece bir olayın değil, bir bağın çöküşüdür. Sana söylenen şeyin yanlış olması değil mesele; o sözü söyleyen kişiye duyduğun güvenin sarsılmasıdır. İnsan çoğu zaman yalanın kendisine değil, “ben buna nasıl inandım?” duygusuna kırılır.
Kısacası:
Gerçek acıyı öğretir.
Yalan ise insanın içindeki güven duygusunu kemirir.
O yüzden bu söz oldukça isabetli. Ama şunu da eklemek lazım:
Her gerçek iyileştirir, her yalan sonsuza kadar yaralamaz. İnsan isterse, en derin hayal kırıklıklarından bile kendini yeniden kurabilir