Dil kalbin tercümanıdır.. Ancak öyle bir çağda yaşıyoruz ki kalbini saklayıp dilini süsleyenler seviliyor öyle ki kalpleri kir pas içindedir.Ancak unuttukları bir şey var ki dil bir süre kandırır fakat kalp eninde sonunda sahibini ele verir.

Kesinlikle öyle. İnsanları öfkeli halin de tanıyacksn zaten. Kalbin den geçenler o an sana öfkeliken kusuyor zaten. Süslü cümleler uçup gidiyor. Herkes kendi kalbinin temsilcisidir. Dil gizlese de. öfke onu ele verir..