İnsanlar kitapların kaderlerini de değiştirir.
Zaman akmıyor sanki, Saatler durmuş bugün, Sonsuz yalnızlığımda, Bir tek sen varsın bugün
Geceler haram oldu bak bu aralar Daha da kanmam, basit o numaralar Seni unuttum, kapandı yaralar Özlersen arama, kapalı kapılar
Ne kadar, ne kadar acıyor yüreğim, ne kadar acıyor, bedenim böyle daha ne kadarrrr, dayan dilemın.. 🥀
Ruhumuz bahardı, üzerimize hep kış yakıştırdılar. Çiçek açtığımızı kimse fark etmedi; donduğumuzu sandılar. Oysa içimizde hep bir tomurcuk sessizce direniyordu.
Yaşadıkça hafız Yaralarını gizlemeyi öğrenir insan. Bazen bir “AH”ın içine saklar sızısını, Bazen bir “EYVALLAH”ın ardına gömer kırılışını. Gülüşünü büyütür yüzünde, İçindeki çocuğu kimse görmesin diye. En çok da gece konuşur kalbiyle, Yastık...
🇹🇷 Gölgende huzur Renginde Şehadet var. 🇹🇷
Güneşi sevdiği halde adı ayçiçeği konulan çiçek kadar yanlış anlaşıldık bu hayatta..
Benden uzaklaştığın tek an salıncakta seni sallarken olsun.
Herkesin bir derdi var durur içerisin de... 🥀
Eyüp sabrım yok benim Yusuf değilim kuyuda yine de umudum var Rahim olan adında
Kaçarken kapılmak, Eminken yanılmak, İnanmışken vurulmak.
Sizce şu dönemde kalp mi akıl mı önde olmalı?