Hoşçakal, değerin çok yüksek, Tutamam seni... Sen ancak görenleri seversin, bense körüm... Sen ne kadar kalsan da geliyorsun benimle... Ben ne kadar gitsem de kalıyorum seninle. Öğret bana nasıl unutulur düşünmek?
Sevgi göstermek için hep son anları bekliyorsunuz; hastahane koridorlarını, siren öncesini, veda vaktini ama ölümün son anı yok. O ansızın gelecek, yüreğinize binen pişmanlık hiçbir şey ifade etmeyecek.
Rüyada Kalan Sarılma Gece, sessizce açtı kapıyı Hiç kimsenin geri dönemeyeceği bir yerden, Sen geldin. Üzerinde o günkü gibi bir veda vardı— Beyaz bir susuş, Siyah bir kabulleniş. Ceketinin ucunda küçücük bir bayrak, Sanki kalbinden...
Susuzluğun suskunluğu vardı üstünde. Ben de gülünce kısılan gözlerinde, Kıstım zamanımı...
Bir Psikiyatrist: "Psikiyatriste gerçek hastalar gitmez, gerçek hastaların hasta ettikleri kişiler gider" demişti. Bu yüzden Gibson'u dinlemekte fayda var: "Kendinize depresyon ya da itibar kaybı teşhisi koymadan önce çevrenizdekilerin aşağılık...
Kendi doğruların başkalarına yanlış geliyor diye, doğrularından vazgeçme. – Epikuros
"ama şiirin kendisi daha çok farkındalık kazanmanın önünde bir engel haline gelmişti.Çünkü daha çok farkındalık, her türlü sabit benlik,kimlik,rol,ideal,alışkanlık ve zevk kavramının bırakılmasında yatıyordu.Bu da,bizzat bilinç aracı olan...
Kendinizi, kendinizle zaman geçirmeyi yalnızlık sanmayacak şekilde yetiştirin. Slavoj Zizek
Biz kendimizi hüɾ sanıyoɾuz. Halbuki elleɾimizde ihtiɾaslaɾımızın, kötü huylaɾımızın göɾünmez zinciɾleɾi vaɾdıɾ. Bilekleɾimize göɾünmez kelepçeleɾ takılmıştıɾ. Baruch Spinoza
Sadece çocukken uyanıksındır bunu bil Her şeyin farkındasındır Her sese dönüp bakarsın Büyümek uyumak ve unutmak gibidir Ve büyüklerin dediği gibi, Uyuman gerekir büyümen için... Sağır ediyorsa sessizlik ve kör ediyorsa aydınlık, Sadece sana...
Yüreğinin gitmek istediği yere gidemiyorsan, İşte o zaman yaşamak, Sadece nefes almaktan ibarettir...
Ben kendim olarak yokum, sedece ötekinin somutlaşmış fantezisiyim." Slavoj Zizek
İnsanlar ölüyor bu şehirde. Ben ölmemiş gibi yapıyorum, siz sevmiş gibi..
İçimin sesi de olmasa ölürüm yalnızlıktan.
İçimin sesi de olmasa ölürüm yalnızlıktan. Oğuz Atay