Köleliğe tek çare, herhalde, zincirlerini koparmak ve zincirsiz kalmak değil, kendi zincirlerini kendisi yapmış, kendisi kendi ayaklarına takmış, bağlamış olmaktır - özgürlük de budur ... (Hani, "kendi kendisinin efendisi olmak"tan söz edilir...

Köleliğe tek çare, herhalde, zincirlerini koparmak ve zincirsiz kalmak değil, kendi zincirlerini kendisi yapmış, kendisi kendi ayaklarına takmış, bağlamış olmaktır - özgürlük de budur ... (Hani, "kendi kendisinin efendisi olmak"tan söz edilir ya ...)

Uygar kişi, dinelirken direnebilen insandır - durarak varabilen, kalarak ulaşan insan ...

Uygar kişi, dinelirken direnebilen insandır - durarak varabilen, kalarak ulaşan insan ...

Uygar kişi, kendisi ile bütün insanlar (insanlık) arasında bağ kurabilen insandır.

Uygar kişi, kendisi ile bütün insanlar (insanlık) arasında bağ kurabilen insandır.

Unuttuklarımız : nereye giderler acaba, nerededirler?-Öyle, unutulmuşlardır diye, toptan, hepten, çekip gitmiş midirler? - Hayır, tabii ki, izleri bizdedir, kalır bizde; kalırlar bizde, hiçbir yere gitmezler,...

Unuttuklarımız : nereye giderler acaba, nerededirler?-Öyle, unutulmuşlardır diye, toptan, hepten, çekip gitmiş midirler? - Hayır, tabii ki, izleri bizdedir, kalır bizde; kalırlar bizde, hiçbir yere gitmezler, gitmiş değillerdir:- Unuttuklarımız, unutulmazlar zaten ...

Neredeler ki şimdi, bizim için bir zamanlar yaşamsal önemi olan o ötekiler -nerelere gittiler, nerelerde kaldılar : biz, arıyor, soruyor muyuz onları-neyiz ki biz zaten?!-­ Anılar, ve anılar, ve anılar, ve unutmalar, ve unutulmuşluklar...

Neredeler ki şimdi, bizim için bir zamanlar yaşamsal önemi olan o ötekiler -nerelere gittiler, nerelerde kaldılar : biz, arıyor, soruyor muyuz onları-neyiz ki biz zaten?!-­ Anılar, ve anılar, ve anılar, ve unutmalar, ve unutulmuşluklar ... Anılarımızı da unuturuz biz zaten - anımsamalarımız, zaten, unutulmuşluklarımızdır : anımsadıklarımız, zaten, çoktan, unuttuklarımız ... Ancak unuttuklarımızı anımsarız biz zaten anılarımızı da, zaten, unuturuz; çoktan, unutmuşuzdur.

Her günümüz, bazı günlerimizin devamı, bazı günlerimizin gelişmesi, bazı günlerimizin duraksaması, bazı günlerimizin de sonudur-oysa, her günümüz, olanak (ve olasılık) olarak, mutlak son günümüzdür zaten ... Günlerimiz, 'sayılı' bile değildir...

Her günümüz, bazı günlerimizin devamı, bazı günlerimizin gelişmesi, bazı günlerimizin duraksaması, bazı günlerimizin de sonudur-oysa, her günümüz, olanak (ve olasılık) olarak, mutlak son günümüzdür zaten ... Günlerimiz, 'sayılı' bile değildir : zaten sayılmış-ve bitmiştir. Her günümüz son günümüzdür.

Hep gürültü ederiz - sevindiğimizde de, üzüldüğümüzde de; yüceldiğimizde de, alçaldığımızda da; eğlenmek istediğimizde de, hüzünlendiğimizde de : işte, hep, her susmamız gerektiğinde, gürültü ederiz ...

Hep gürültü ederiz - sevindiğimizde de, üzüldüğümüzde de; yüceldiğimizde de, alçaldığımızda da; eğlenmek istediğimizde de, hüzünlendiğimizde de : işte, hep, her susmamız gerektiğinde, gürültü ederiz ...

Hep daha fazlasını isteriz elimizdekinden daha fazlasını; elde edebileceklerimizden daha fazlasını -hep, daha, daha, daha da fazlasını sonunda, elimizde olanı da yitiririz -Elimizde olabilecek olanı da elde edemez hale geliriz.

Hep daha fazlasını isteriz elimizdekinden daha fazlasını; elde edebileceklerimizden daha fazlasını -hep, daha, daha, daha da fazlasını sonunda, elimizde olanı da yitiririz -Elimizde olabilecek olanı da elde edemez hale geliriz.

Öyle anlar olur ki, boşlukta hissederiz kendimizi -oysa bir yanılgıdır bu: Çünkü, aslında, zaten, sürekli boşluktayızdır da, ancak belirli anlarda -arada bir-hissederiz bunu: olup-biten, boşluğa 'düşmemiz' değil, boşluktalığımızı duymamızdır;...

Öyle anlar olur ki, boşlukta hissederiz kendimizi -oysa bir yanılgıdır bu: Çünkü, aslında, zaten, sürekli boşluktayızdır da, ancak belirli anlarda -arada bir-hissederiz bunu: olup-biten, boşluğa 'düşmemiz' değil, boşluktalığımızı duymamızdır; çünkü, duysak da duymasak da, zaten, boşluktayızdır ...

Zamandır en büyük düşmanımız - biz istemeden yürüyüp giden; biz istediğimizde de, bir türlü istediğimiz noktada durmayan - zaman, bizi bırakıp gider, terkeder --zaman, bizi, öldürür. ..

Zamandır en büyük düşmanımız - biz istemeden yürüyüp giden; biz istediğimizde de, bir türlü istediğimiz noktada durmayan - zaman, bizi bırakıp gider, terkeder --zaman, bizi, öldürür. ..

Ötekilere dürüst davranmağa çalıştığınızda bile, birşey yapmağa çalışmakta olmak, gelir dikelir dürüstlüğümüzün üstüne-akbaba gibi ... Dürüstlüğümüz bile, zaten, bir hoştur!

Ötekilere dürüst davranmağa çalıştığınızda bile, birşey yapmağa çalışmakta olmak, gelir dikelir dürüstlüğümüzün üstüne-akbaba gibi ... Dürüstlüğümüz bile, zaten, bir hoştur!

Ötekilere göre ayarlarız kendimizi hep-etkili olan, kendi kendimize düşündüğümüz, yapmayı isteyeceğimiz değil, ötekilerin bizim yapmamızı isteyecekleri konusunda-yine, bizim düşündüklerimizdir: Şimdi, kimdir o zaman, isteyen - biz mi, ötekiler...

Ötekilere göre ayarlarız kendimizi hep-etkili olan, kendi kendimize düşündüğümüz, yapmayı isteyeceğimiz değil, ötekilerin bizim yapmamızı isteyecekleri konusunda-yine, bizim düşündüklerimizdir: Şimdi, kimdir o zaman, isteyen - biz mi, ötekiler mi? ...

En çok da pohpohlanmaktan hoşlanırız- manda gözlü bir saftorik bir zırvamıza hayran olmayagörsün şişine şişine bir hal oluruz!

En çok da pohpohlanmaktan hoşlanırız- manda gözlü bir saftorik bir zırvamıza hayran olmayagörsün şişine şişine bir hal oluruz!

Gurur'umuz öylesine küçüktür ki, zaman olur, bizi seven birinin (hatta, belki bizim de sevdiğimiz birinin), bizim için birşeyler yapıyor olmasını bile çekemeyiz.

Gurur'umuz öylesine küçüktür ki, zaman olur, bizi seven birinin (hatta, belki bizim de sevdiğimiz birinin), bizim için birşeyler yapıyor olmasını bile çekemeyiz.

Çıkar mı dostluk mu bekleyeceğimize karar veremeyiz, bir türlü, birinden, yeri gelir-hem de, öyle olur ki, ondan çıkar ya da dostluk beklememiz farksız hale gelir. Çıkarlarımızı dostluğun dışına, dostluklarımızı çıkarın dışına çekip...

Çıkar mı dostluk mu bekleyeceğimize karar veremeyiz, bir türlü, birinden, yeri gelir-hem de, öyle olur ki, ondan çıkar ya da dostluk beklememiz farksız hale gelir. Çıkarlarımızı dostluğun dışına, dostluklarımızı çıkarın dışına çekip atamayız, bir türlü. Çıkar uğruna dost olmasak bile, çıkarlarımız sırıtır hep dostluklarımızın içinden.