bahar🌸

En sevdiğim insanlar kırdı beni. Niye böyle yaptınız diyemedim. Sustum, hep içime attım. Çünkü dedim ya: "En sevdiğim insanlar."

Kimileri birden fazla kırdılar kalbimi ama ben onları yine de affettim.. Onlar belki beni saflıkla yargıladılar. Belki de içten içe sinsice güldüler... Ama asıl unuttukları şuydu... Ben aldanmadım... Aldanan her zaman kendileri oldular ama...

Kimileri birden fazla kırdılar kalbimi ama ben onları yine de affettim.. Onlar belki beni saflıkla yargıladılar. Belki de içten içe sinsice güldüler... Ama asıl unuttukları şuydu... Ben aldanmadım... Aldanan her zaman kendileri oldular ama bunu anlayamadılar... Bir insan kaybının ne olduğunu bilemedikleri için... Kaybetmek onlar için bir alışkanlık haline geldiği için.. Oysa ben hiç insan kaybetmedim... Sadece zamanı geldiğinde vazgeçmeyi bildim o kadar.." Can Yücel

"Birgün birisi çıkar gelir ve sen tüm gidenlere teşekkür edersin..."🍂

Ağlasam sesimi duyar mısınız, Mısralarımda; Dokunabilir misiniz, Gözyaşlarıma, ellerinizle? Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel, Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu Bu derde düşmeden önce. Bir yer var, biliyorum; Her şeyi söylemek...

Ağlasam sesimi duyar mısınız, Mısralarımda; Dokunabilir misiniz, Gözyaşlarıma, ellerinizle? Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel, Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu Bu derde düşmeden önce. Bir yer var, biliyorum; Her şeyi söylemek mümkün; Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum; Anlatamıyorum.(Orhan Veli )

Sonra çekildim bir kenara, Seyrettim bütün olup biteni. Baktım kimde ben ne kadarım, Kim bende ne kadar kalmış diye. Özdemir Asaf

Yaş otuz beş! Yolun yarısı eder. Dante gibi ortasındayız ömrün. Delikanlı çağımızdaki cevher, Yalvarmak, yakarmak nafile bugün, Gözünün yaşına bakmadan gider. Şakaklarıma kar mı yağdı ne var? Benim mi Allahım bu çizgili yüz? Ya gözler...

Yaş otuz beş! Yolun yarısı eder. Dante gibi ortasındayız ömrün. Delikanlı çağımızdaki cevher, Yalvarmak, yakarmak nafile bugün, Gözünün yaşına bakmadan gider. Şakaklarıma kar mı yağdı ne var? Benim mi Allahım bu çizgili yüz? Ya gözler altındaki mor halkalar? Neden böyle düşman görünürsünüz; Yıllar yılı dost bildiğim aynalar? Zamanla nasıl değişiyor insan! Hangi resmime baksam ben değilim: Nerde o günler, o şevk, o heyecan? Bu güler yüzlü adam ben değilim Yalandır kaygısız olduğum yalan. Hayal meyal şeylerden ilk aşkımız; Hatırası bile yabancı gelir. Hayata beraber başladığımız Dostlarla da yollar ayrıldı bir bir; Gittikçe artıyor yalnızlığımız. Gökyüzünün başka rengi de varmış! Geç farkettim taşın sert olduğunu. Su insanı boğar, ateş yakarmış! Her doğan günün bir dert olduğunu, İnsan bu yaşa gelince anlarmış. Ayva sarı nar kırmızı sonbahar! Her yıl biraz daha benimsediğim. Ne dönüp duruyor havada kuşlar? Nerden çıktı bu cenaze? Ölen kim? Bu kaçıncı bahçe gördüm tarumar. N'eylersin ölüm herkesin başında. Uyudun uyanamadın olacak Kim bilir nerde, nasıl, kaç yaşında? Bir namazlık saltanatın olacak. Taht misali o musalla taşında. (Cahit Sıtkı Tarancı)

"Sensiz kışları yazdım,senli baharları... Her satırda seni yazdım aslında. Herkes anladı sevdiğimi. Herkes anladı seni sevdiğimi. Herkes anladı seni çok sevdiğimi. Yalnız sana anlatamadım ne kadar sevdiğimi. Çoğu anlattım belki,sonsuzu...

"Sensiz kışları yazdım,senli baharları... Her satırda seni yazdım aslında. Herkes anladı sevdiğimi. Herkes anladı seni sevdiğimi. Herkes anladı seni çok sevdiğimi. Yalnız sana anlatamadım ne kadar sevdiğimi. Çoğu anlattım belki,sonsuzu anlatmaya kelimeler yetmedi."

Bende hiç tükenmez bir hayat vardı Kırlara yayılan ilkbahar gibi Kalbim hiç durmadan hızla çarpardı Göğsümün içinde ateş var gibi Bazı nur içinde, bazı sisteyim Bazı beni seven bir göğüsteyim Kah el üstündeydim, kah hapisteydim Her yere...

Bende hiç tükenmez bir hayat vardı Kırlara yayılan ilkbahar gibi Kalbim hiç durmadan hızla çarpardı Göğsümün içinde ateş var gibi Bazı nur içinde, bazı sisteyim Bazı beni seven bir göğüsteyim Kah el üstündeydim, kah hapisteydim Her yere sokulan bir rüzgar gibi Aşkım iki günlük iptilalardı Hayatım tükenmez maceralardı İçimde binlerce istekler vardı Bir şair, yahut bir hükümdar gibi Hissedince sana vurulduğumu Anladım ne kadar yorulduğumu Sakinleştiğimi, durulduğumu Denize dökülen bir pınar gibi Şimdi şiir bence senin yüzündür Şimdi benim tahtım senin dizindir Sevgilim, saadet ikimizindir Göklerden gelen bir yadigar gibi Sözün şiirlerin mükemmelidir Senden başkasını seven delidir Yüzün çiçeklerin en güzelidir Gözlerin bilinmez bir diyar gibi Başını göğsüme sakla sevgilim Güzel saçlarında dolaşsın elim Bir gün ağlayalım, bir gün gülelim Sevişen yaramaz çocuklar gibi ( Sabahattin Ali)

"Ağaca çıkarken kırdığın dalın kıymetini, inmeye çalışırken anlarsın. Telaş etme, kimin neyi kaybettiğine yarınlar karar verir." — Majhul

İhanetin en kötü yanı, sadık insanlara duyduğumuz güveni de yok etmesidir... 📚Ahmet Ümit

Freud’a göre: "Hatalı olduğunu anlamak ve özür dilemek sadece beynini kullanabilen insanlara özgüdür."

Her şeyi içine atarsın da, kendini atacak bir yer bulamazsın. Bilirsin, bilirsin ama kimseye anlatamazsın, anlatsan da anlaşılmazsın. ÖYLE İŞTE...

Sadece niyet edin ve yolunuza devam edin. Kader niyete âşıktır. Çektiğiniz zahmet bir gün Rahmet olur. Şems-i Tebrizi

Oruç tutuyorum ama namaz kılmıyorum dediğinde aklına bu söz gelsin. " Cennetin kapısında bekliyorsun ama anahtarı dünyada unutmuşsun ... (Hz. Muhammed" s.a.v.)❣️

Kederli insan ancak yalnızlıkta huzuru bulur; yaralı bir ceylanın, iyileşene ya da ölene kadar bir mağarada saklan­mak için sürüyü terk etmesi gibi, o da insanlardan kaçar. Halil Cibran